Να που συνέβη το… 24/6

Καλώς ορίσατε στο πλέον καθυστερημένο editorial του byteme! Δημοσιεύεται Σάββατο πρωί αντί για Παρασκευή απόγευμα, επειδή η αφεντιά μου είχε την φαεινή ιδέα να πάει εχθές το απογευματάκι στο The Mall για να ρίξει μία ματιά στο Digital World και να γράψει το κείμενο αργότερα αναφέροντας πιθανά ενδιαφέροντα πράγματα. Τελικά, το The Mall αποδείχθηκε ακαταμάχητο και κατόπιν μίας ψιλό-επαγγελματικής υποχρέωσης, μαζί με τον Φωκίωνα και τον Νίκο τον Κόντη πήγαμε για burgers στο Ruby Tuesday.

Όπως καταλαβαίνετε, οποιαδήποτε χθεσινοβραδινή απόπειρα για ολοκλήρωση του παρόντος κειμένου αποδείχθηκε μάταιη – μπουρκ!

Digital World, λοιπόν…

…δεν περίμενα κάτι σπουδαίο, είναι η αλήθεια. Το πιο ουσιαστικό πράγμα είναι η διεξαγωγή του 5ου Πρωταθλήματος WCG 2009 Hellas το οποίο θα ολοκληρωθεί αύριο. Όχι πως ο χώρος ήταν ιδανικός, αλλά σίγουρα πολύς κόσμος θα είδε και θα έμαθε για την διοργάνωση και ίσως αυτό προσελκύσει επιπλέον ανθρώπους στο gaming. Από εκεί και πέρα, στον τρίτο όροφο του The Mall υπήρχαν εγκατεστημένα X360 και PS3, ενώ παρουσία είχε και το Darkfall, το «Ελληνικό» MMORPG. Τίποτα εξαιρετικό, πάντως, από πλευράς gaming. Έχουμε πολύ ψωμί για να φτάσουμε αντίστοιχες διοργανώσεις στην Ευρώπη.

Που θα φτάσουμε;!;

Η εβδομάδα που ολοκληρώθηκε ήταν η πιο παραγωγική για το byteme. Μαζί με το κείμενο που διαβάζετε τώρα, φτάσαμε αισίως τα 20 άρθρα – χωρίς να συμπεριλαμβάνονται τα νέα, φυσικά. Καθόλου άσχημη επίδοση, αν αναλογιστείτε πως επιπλέον καλύψαμε μία μεγάλη διοργάνωση στο Λονδίνο, την MCM Expo, από την οποία ήδη διαβάσατε κάποια πράγματα ενώ ακόμη περισσότερα θα ακολουθήσουν την επόμενη εβδομάδα.

Πάντως εκτός από την MCM Expo υπήρξαν και αρκετές σημαντικές κυκλοφορίες, όπως το Tekken 6 που ρίχνει περισσότερο λάδι στην φωτιά των fighting games (τα οποία ξαφνικά έχουν γίνει πάρα πολλά), το Bordelands και το Football Manager 2010, αλλά και αρκετά λιγότερο τρανταχτά παιχνίδια που ωστόσο εκπλήσσουν με την ποιότητά τους. Ωστόσο αυτό που τράβηξε την προσοχή μου αυτή την εβδομάδα, ήταν η…

…νέα «τυρόπιτα» της Nintendo

Σιγά το γεγονός, θα μου πείτε, «η Nintendo έφτιαξε μία ακόμη εκδοχή του DS και κάτι έγινε». Δεν διαφωνώ, ωστόσο δεν μπορώ παρά να εκφράσω το επιστημονικό μου ενδιαφέρον ως… ψυχολόγος, για το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας. Εντάξει, δεν είμαι, αλλά στα σίγουρα ένας πραγματικός ψυχολόγος το ίδιο θα σας έλεγε.

Πάντως το DSi XL προσωπικά με ξάφνιασε αλλά δεν είμαι σίγουρος αν το έκανε με θετικό τρόπο. Το πρώτο DS, όταν κυκλοφόρησε, στην ουσία συγκρίθηκε με το Gameboy Advance SP (που και το ίδιο ήταν η νεότερη εκδοχή του Gameboy Advance – ίδιο hardware, διαφορετική υλοποίηση). Παρότι ήταν αντικειμενικά μεγάλο σε όγκο, το DS δεν έμοιαζε παράξενο, καθότι το GBA SP ήταν ήδη μεγάλο για συσκευή «τσέπης», έστω και αν το αναδιπλούμενο σχήμα το έκανε πιο ελκυστικό. Άλλωστε δεν υπήρχαν άλλες φορητές κονσόλες για να συγκρίνεις (τα Gizmondo και GP2 ποτέ δεν ήταν στην ουσία εναλλακτικές του Gameboy, καθότι υπερβολικά «underground» - και μη μιλήσει κανείς για το N-Gage!). Σήμερα, όμως, υπάρχουν εναλλακτικές προτάσεις και παρότι η Nintendo «αναβάθμισε» το αρχικό DS κάνοντάς το πιο κομψό και συμμαζεμένο, εντούτοις στον χορό υπάρχουν τα PSP, iPhone (μαζί με το iPod Touch) και το νεοφερμένο Zune HD.

Είδαμε ότι οι πωλήσεις της Nintendo μειώθηκαν και δεν θα ήταν παράλογο η εταιρεία να σκέφτεται να προβεί στην κυκλοφορία κάποιας «νέας» κονσόλας για να αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον. Αλλά είναι το DSi XL ο τρόπος; Όταν οι υπόλοιπες πλατφόρμες τσέπης προσπαθούν να μας δώσουν όσο το δυνατό πιο σικάτες λύσεις, η Nintendo πήρε μία ήδη μεγάλη συσκευή και την… μεγάλωσε και άλλο. Αλήθεια, το DSi XL συνεχίζει να θεωρείται «τσέπης», ή μήπως περνά στο φάσμα του «επιτραπέζιου φορητού;» Η μόνη εξήγηση που μπορώ να δώσω για το DSi XL, λοιπόν, είναι «ψυχολογική». Το 2005 η Nintendo προσπάθησε να αναβιώσει μία παρακμασμένη πλατφόρμα, κάνοντας την συσκευή πραγματικά τόση-δα! Ήταν το Gameboy Micro που κατά την δική μου άποψη είναι το πιο όμορφο, εμφανισιακά, πράγμα  που κατασκεύασε ποτέ η Nintendo και η πρώτη αντικειμενικά lifestyle-gaming συσκευή-αξεσουάρ στον κόσμο. Το Micro προσπάθησε να προωθήσει η εταιρεία σε κοινό που δεν κατείχε παραδοσιακά – μεγαλύτερες ηλικίες, γυναικείο κοινό κ.λπ. Φυσικά η ίδια η Nintendo φρόντισε να «σκοτώσει» το Micro – ποιος να ασχοληθεί εφόσον υπήρχε το DS; – και, φυσικά, το target group που στόχευε δεν το έπιασε ποτέ. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, αν τα κεφάλια της Nintendo γλυκοκοιτάζοντας αυτό το target group και βλέποντας συσκευές όπως το iPhone να έχουν τέτοια επιτυχία, προσπαθούν εκ νέου να το προσεγγίσουν. Η πρώτη απόπειρα μπορεί και να ήταν το DSi, αλλά, μεταξύ μας, μόνο «ενήλικο» δεν το λες – περισσότερο «αντρικά features για παιδιά» θα έλεγα εγώ. Οπότε, λοιπόν, κάποιος εκεί στο μπώρντ (από το «board», όχι το «bored») οφ ντιρέκτορς θα ύψωσε το δάχτυλο και θα αναφώνησε «ξέρω! Την προηγούμενη φορά δοκιμάσαμε να το κάνουμε μικρό και αποτύχαμε. Τώρα, θα το κάνουμε μεγάααλο». Αντίστροφη ψυχολογία το λένε (νομίζω).

Το πρόβλημα με το DSi XL, αγαπητέ Ιάπωνα κατασκευαστή, δεν είναι το μέγεθός του. Το πρόβλημα είναι οι δυνατότητές του. Όσο «σοβαρά» και να το βάψεις, ακόμη και κέλυφος από σημύδα να του φτιάξεις και να το πουλήσεις στα Habitat, θα εξακολουθεί να παίζει τα ίδια παιχνίδια για το DS/DSi. Και όσες φωτογραφίες και να τραβήξεις με το DSi XL να φιγουράρει επάνω στο γραφείο με τον καφέ και την πρωινή εφημερίδα, λυπάμαι, δεν του ταιριάζει. Το DSi έχει πάρα πολλούς περιορισμούς ώστε να μπορούσαμε να το δούμε ως κάτι περισσότερο από παιχνιδομηχανή και εφόσον το XL βασίζεται ακριβώς στο ίδιο hardware, δεν αρκεί η μεγαλύτερη οθόνη και το στυλό για να το μεταμφιέσουν σε «εργαλείο».

Αλήθεια, κάποιος εκεί στο μπώρντ δεν πετάχτηκε να πει «ρε παιδιά, τόσο μεγάλες οθόνες με τέτοια χαμηλή ανάλυση χωρίς καν κάποιο φιλτράκι… ρεζίλι θα γίνουμε!»…

Δεν βαριέσαι, πλάκα θα έχει…

Καλό Σ/Κ

Χάρης Κλάδης

ΥΓ1: Remake του Toki; Νέο Alien Breed; 3D Dot Game Heroes στην Ευρώπη; ΠΟΛΥ το χαίρομαι!

ΥΓ2: Λέμε-λέμε για τα συνεχή fail της Ελληνικής κοινής γνώμης σε σχέση με τα videogames, αλλά δεν είμαστε μόνοι, τελικά ;P

ΥΓ3: Η bitpop στα καλύτερά της! Ποιος το περίμενε ότι οι πρωτόγονοι ηλεκτρονικοί ήχοι που κάποτε ήμασταν «αναγκασμένοι» να ακούμε από τους υπολογιστές και τις παιχνιδομηχανές θα εξελίσσονταν σε μουσικό ρεύμα!

ΥΓ4: Και για να μην ξεχνιόμαστε, το ξενέρωτο γεγονός του μήνα: Βλέπετε τις δύο εικόνες πιο κάτω; Ε, λοιπόν, σε κάποιους κακοφάνηκε πολύ!