στήλες

Έρχεται το 2012 την Πέμπτη! Επιτέλους δηλαδή γιατί νομίζω ότι χρειάζομαι μια καλή ταινία για να στανιάρω! Η τελευταία καλή ταινία που θυμάμαι να ίδεα στο σινεμά και μου άφησε καλές εντυπώσεις ήταν (μουμπλε-μούμπλε) το Legend με τον Will Smith (και το Up μου άρεσε αλλά πολύ κλάμα ρε παιδάκι μου).

Στα πλαίσια της διαρκούς αμφισβήτησης, της ελευθερίας της σκέψης και του λόγου καθώς και της συνωμοσιολογίας σας παραθέτω ένα βιντεάκι, το οποίο μιλάει για την αρνητικές επιπτώσεις του εμβολίου κατά της γρίπης H1N1. Το βιντεάκι αυτό κινείται  στη φιλοσοφία του Zeitgeist (όσοι το έχετε δει καταλαβαίνετε, όσοι όχι πρέπει να το δείτε!) παρουσιάζοντας μονόπλευρα τα γεγονότα χωρίς 100% απτές αποδείξεις και πιστεύω ότι είναι ικανό να πείσει τον μέσο θεατή, ότι το νέο εμβόλιο  είναι ΚΑΚΟ...I say ψάξτε το λίγο περισσότερο! 

Η 1η βραδιά του Buzz! (αλά Ελληνικά) έφτασε στο τέλος της. Περάσαμε απίστευτα και καλύτερα από όλους πέρασα εγώ, αφού κέρδισα και σε όλες τις παρτίδες! Το μοναδικό πρόβλημα που εντόπισα ήταν η πολύ χαμηλή ένταση της φωνής του ομιλητή (του Buzz) σε συνδυασμό με την απουσία ρυθμίσεων έντασης ήχου (π.χ. να χαμήλωνα την ambient μουσική και να αύξανα την ένταση της μουσικής). Παρόλα αυτά η εμπειρία ήταν ανεπανάληπτη. Πορώθηκα τόσο πολύ μάλιστα, που θα πάω να αγοράσω μια ακόμα τετράδα Buzzers (τα βρήκα στο Amazon.co.uk αλλά δεν τα βρήκα σε Ελληνικό e-shop, ξέρει κανείς που μπορώ να τα βρω;) για να παίζουμε μέχρι και 8 άτομα!

Η αλήθεια είναι ότι πάντα μου άρεσε η ιδέα των blogs. Ένα ψηφιακό βήμα στο οποίο ο καθένας μπορεί να γράψει ό,τι θέλει, να δημοσιεύσει ό,τι υλικό θέλει και όλα αυτά σε μια όμορφη, καθαρή σελίδα, ανοικτή σε κάθε επισκέπτη. Είναι ίσως η απόλυτη έκφραση της "δημοκρατίας του Internet". Δεν είναι λίγες οι φορές που ξεκίνησα να γράφω ένα blog, αλλά ποτέ δεν το συνέχισα. Πώς να το κάνω, άλλωστε, όταν τα τελευταία χρόνια το γράψιμο ήταν η δουλειά μου; Όσο και αν αγαπάς τη δουλειά σου, δεν παύει να είναι δουλειά. Άλλωστε, ποτέ δεν μου έλειπε το βήμα από το οποίο μπορούσα να εκφράσω κάποιες απόψεις.

Μια νέα σειρά έκανε το ντεμπούτο της στο ABC με τίτλο, «V». Δυστυχώς δεν έχει καμία σχέση με το “V for Vendetta”, αλλά με διασκευή μιας παλιάς σειράς της δεκαετίας του '80. Η σειρά πραγματεύεται την επίσκεψη εξωγήινων στη Γη, οι οποίοι αρχικά έχουν καλούς σκοπούς αλλά υποπτεύομαι ότι στη συνέχεια θα εξελιχθούν σε σαρκοβόρα κτήνη (σαν το Danny κάτι) τα οποία θα κατασπαράξουν το πικρόξυνο ανθρώπινο κρεατάκι . Από τα λίγα που είδα η σειρά μοιάζει με κάτι ανάμεσα σε Independence Day και District 9. ΦΥΣΙΚΑ δεν έχω ξεκινήσει να τη βλέπω, θα περιμένω να μαζευτούν τουλάχιστον 5-6 επεισόδια πριν μπω στον κόπο αλλά όποιος γουστάρει μπορεί να ξεκινήσει...

Δηλαδή έλεος σήμερα, από το πρωί έτρεχα για να βρω το Buzz Παγκόσμιο Quiz για το PS3, με τις Ελληνικές ερωτήσεις και έφαγα 3 ώρες μέχρι να το βρώ. Βλέπετε έταξα στην παρέα βραδιά με νέο επιτραπέζιο έκπληξη...οπότε I had to find Buzz! Γύρισα όλα τα ηλεκτρονικάδικα της Αθήνας μέχρι να το βρω.

Μετά από πολλά χρόνια σιωπής και αποχής από τα κοινά δημοσιεύω και εγώ το πρώτο μου κείμενο στο byteme! Η αλήθεια είναι ότι έχω ζητήσει να ξεκινήσω στήλη αλλά η διοίκηση του σταθμού με έγραψε στα τρυφερά της και έτσι και εγώ τους έγραψα στα δικά μου τρυφερά, όταν μου ζήτησαν να τους γράψω review για το iPhone 3Gs :Ρ. Για να μην τα πολυλογούμε πάνε σχεδόν 4 χρόνια από τότε που έγραψα στο PC-Master το τελευταίο μου άρθρο και τώρα που ξανά κραδαίνω την πένα, νοιώθω λίγο μουδιασμένος...

Και ερωτώ: ποιος θα τολμούσε στην Ελλάδα να κάνει μια τέτοια διαφήμιση;

Τι άτιμη εφεύρεση αυτός ο MSN/Microsoft/Windows Live Messenger! Κλείνω δεύτερη συνεχόμενη ολονυχτία μήπως και προλάβω να παραδώσω την εργασία μου στην ώρα της (“Φτιάξτε τη δική σας engine για text adventures”... πιστέψτε με, δεν είναι τόσο ευχάριστο όσο ακούγεται!) και να σου το “ντουρουρουπ” (=ατυχής προσπάθεια απόδοσης σε κείμενο του ηχητικού εφέ που κάνει ο Messenger κάθε φορά που ο χρήστης δέχεται καινούριο μήνυμα).

Όπως το τζάμπα πορνό θεμελίωσε τον διαδικτυακό πολιτισμό μας, όπως το δροσερό τζατζίκι καταξιώνει μια πίττα γύρο, έτσι και το gaming αποθεώνει το αναφαίρετο δικαίωμα του ανθρώπου στην τεμπελιά, ταΐζει τη φαντασία μας και μας χαρίζει εμπειρίες εβαπορέ, συναισθήματα δυνατά σε συσκευασία σαλονιού και home made αδρεναλίνη. Έχοντας ξεκινήσει το δικό μου αυτό μαγικό ταξίδι από τους home υπολογιστές και τα δεκάρικα coin-ops της γειτονιάς, πιο εύκολα θα μπορούσα να φανταστώ την ζωή μου χωρίς Amstel, παρά χωρίς gaming.