Η μουσική της demoscene

Τη συμπάθειά μου για την ανεξάρτητη σκηνή την έχω εκφράσει αρκετές φορές, Μάλιστα ακόμη περισσότερο από τις indie games και homebrew software/hardware κοινότητες, εκτιμώ την demoscene, η οποία πρεσβεύει αυτό που στην ουσία αποτελεί μορφή Τέχνης στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές - «the art of real-time» όπως υποτιτλίζεται αρκετά εύστοχα σε φινλανδικό βιβλίο (παρότι ως ανάγνωσμα το συγκεκριμένο προσεγγίζει την demoscene πιο «εκλαϊκευμένα», όπως άλλωστε έκανε και ένα παλιότερο άρθρο στο byteme).

Η demoscene μάλιστα, είναι η πιο πλούσια σε δραστηριότητες, διοργανώνοντας μικρής και μεγάλης εμβέλειας συμπόσια και έχοντας να επιδείξει εκατοντάδες πράγματα κάθε χρόνο, ειδικότερα δε για όσους ασχολούνται αρκετά ώστε να συμμετέχουν στις ενεργές κοινότητες και να παρακολουθούν ακόμη και τα δρώμενα που είναι λιγότερο σημαντικά και δε φτάνουν να γίνονται πρώτες ειδήσεις στο pouet.net (το κατεξοχήν portal προς τις δημιουργίες της demoscene και ένας καλός τρόπος για να παρακολουθεί κανείς τι συμβαίνει, αν και ενδεχομένως να δυσκολευτεί να λάβει μέρος στις συζητήσεις στα διάφορα δωμάτια αν δεν είναι «χωμένος» στα πράγματα).

Βεβαίως, την δυναμική που κερδίζει η demoscene την τροφοδοτεί και η ίδια η φύση της. Οι δημιουργίες φτιάχνονται για να εξυπηρετήσουν το πάθος των δημιουργών τους και την ίδια την έννοια της demoscene («demoscene για την demoscene» όπως θα λέγαμε «Τέχνη για την Τέχνη») και δεν έχουν κάποιο πρακτικό σκοπό ή όφελος ή χρήση για έναν «γενικό χρήστη». Από την άλλη θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι, παρότι άτυπος, ένας σκοπός υπάρχει και εκφράζεται μέσω της ανταγωνιστικότητας ανάμεσα στους δημιουργούς. Αλλά σε ποιο ρεύμα της Τέχνης ανά τους αιώνες δεν είχαμε τέτοιου είδους δημιουργική «ανταγωνιστικότητα;» (βασικά, τα περισσότερα ρεύματα της Τέχνης δημιουργήθηκαν ακριβώς εξ αιτίας της ανταγωνιστικότητας μεταξύ των καλλιτεχνών, εδώ που τα λέμε...).

Ο πραγματικός... πονοκέφαλος, πάντως, για όποιον αποφασίσει να μπει έστω και ως θεατής στον κόσμο της demoscene, είναι πως μάλλον θα χάσει την μπάλα κατά τα πρώτα του βήματα. Δεν είναι μόνο τα δεκάδες ρεύματά, αλλά πίσω από το κάθε ολοκληρωμένο «demo» (έτσι ονομάζεται το εξ ορισμού «προϊόν» της demoscene) βρίσκονται ένα σωρό κομμάτια, τμήματα και διαδικασίες τα οποία έχουν το κάθε ένα ιδιαίτερη αξία. Τα περισσότερα ωστόσο δεν θα απασχολήσουν τον θεατή που δεν καταλαβαίνει πολλά από «splitrasters», «dot-tunnels», «rotozoomers» και άλλες έννοιες που, ωστόσο, αποτελούν την ραχοκοκαλιά για την δημιουργία ενός demo. Ευτυχώς υπάρχει και η πτυχή της demoscene που είναι περισσότερο προσιτή στον κοινό θεατή: το οπτικοακουστικό κομμάτι. Και αν το μάτι μας έχει συνηθίσει σε εντυπωσιακές εικόνες που περνούν καθημερινά μπροστά μας στο χωνευτήρι που λέγεται «ίντερνετ», η μουσική της demoscene είναι ένα ρεύμα που αξίζει την αμέριστη προσοχή και τον σεβασμό μας.

Αν και στην πράξη τα ακούσματα της «demoscene music» περιορίζονται κυρίως στο φάσμα της ηλεκτρονικής μουσικής (πως θα μπορούσε να είναι αλλιώς, άλλωστε;) εντούτοις η γκάμα είναι τόσο μεγάλη που δύσκολα θα υπήρχε κάποιος που δεν θα έβρισκε πολλά κομμάτια που να του αρέσουν (// εκτός βέβαια αν πρόκειται για κανέναν 15χρονο πολύ-πολύ true χεβιμεταλλά, αλλά θα του περάσει – ήμουν και εγώ και ξέρω, λολ :Ρ). Οι μουσικοί της demoscene έχουν την δική τους «υπο-κοινότητα» η οποία πριν λίγα χρόνια μετουσιώθηκε στο SceneSat, έναν ιντερνετικό ραδιοφωνικό σταθμό που παίζει 24/5 μουσική προερχόμενη από όλα τα διάφορα παρακλάδια της demoscene music - από σύγχρονα ατμοσφαιρικά tracks, μέχρι διασκευές μουσικών θεμάτων από videogames των 80s και 90s και chiptune/bitpop ακούσματα!

Βεβαίως το SceneSat δεν είναι το μόνο ραδιόφωνο που αφιερώνεται στην demoscene, αφού υπάρχουν επίσης τα Nectarine Demoscene Radio και το CVGM, αν και στα δύο τελευταία ακούγονται κυρίως oldschool ήχοι. Απλώς το SceneSat είναι το τύποις επαγγελματικό, εφόσον εκπέμπει σε διάφορες ποιότητες αναλόγως του badwidth που θέλει να διαθέσει ο χρήστης, ενώ οι συντελεστές του κάνουν ειδικές παραγωγές και διαθέτουν προς κατέβασμα σε συλλογές τα «best of» κομμάτια κάθε εποχής σε φουλ ποιότητα. Το δεύτερο Sound of SceneSat έγινε διαθέσιμο πριν από περίπου δύο μήνες και αποτελείται από πέντε (!) CD με συνολικά πάνω από 70 μουσικά κομμάτια, διαθέσιμα προς download σε μορφές ΜΡ3, .ogg και .flac (μεγαλύτερο μέγεθος, υχηλότερη – σχεδόν ασυμπίεστη – ποιότητα), ενώ το περσινό SoS vol.1 ήταν αρκετά μικρότερο με τέσσερα CD και 44 κομμάτια. Και τα δύο διανέμονται εντελώς δωρεάν (θα τα δείτε στην πρώτη σελίδα του SceneSat), οπότε, don't miss!

ΥΓ: Ε, ναι, αποφάσισα τελικά ότι δεν ήθελα ένα blog στο οποίο να μιλάω για videogames (ή έστω, όχι «κυρίως» για videogames). Όχι άλλα videogames, το byteme είναι τίγκα! Αφήστε με ήσυχο :Ρ