Περί 3DS

Το λεπόν, είπα και εγώ να γράψω κάτι σχετικό με αυτό το site που με ανέχεται όλον αυτόν τον καιρό. Και για να είμαστε και ειλικρινείς το 3DS είναι μπαχτσές. Ειδικά μετά την ανακοίνωση της πτώσης της τιμής του.

Πριν ξεκινήσω, να ξεκαθαρίσω κάτι: δεν είμαι φαν (οπαδός, όχι ανεμιστήρας) κάποιας κονσόλας. Έχω και τις τρεις «μεγάλες» αλλά από handhelds δεν έχω τίποτα γιατί πολύ απλά βολεύομαι μια χαρά με το iPhone μου στην τουαλέτα και δεν χρειάζεται να σκάσω μια τρακοσαρού, ή διακοσαρού, ή κατοσταρού (ισχύει αυτή η λέξη τώρα; ) για τη μία ώρα που ξοδεύω στον «θρόνο». ΟΚ, δεν είναι μία ώρα, αλλά αν κάποιος μου περάσει το high score στο Fruit Ninja, πρώτα θα μουδιάσουν τα πόδια μου και μετά θα σηκωθώ (1041 το ρεκόρ μπαη δε γουέη στο arcade). 

Αλλά πάντα πίστευα ότι η απόφαση για τη δημιουργία του 3DS ήταν από αυτές που παίρνεις στις 4 η ώρα το πρωί αφού έχεις γίνει λιάρδα στα ξύδια σε κάποιο μπαρ με τα φιλαράκια σου. 

Ας πούμε...

...πόσες φορές έχει τύχει να είσαι με φίλο σου και να σου πει κάτι αντίστοιχο με τα παρακάτω:

- Λέω να ανοίξουμε ένα σουβλατζίδικο στην Καραϊβική!
- ΝΑΙΙΙΙΙΙΙ! Πω ρε φίλε τι είπες τώρα;
- Θα το φτιάξουμε με καλάμια και παλούκια, οπότε και να διαλυθεί στα παπάρια μας, και θα πουλάμε πιτόγυρα στους Μπαχαμέζους και στους τουρίστες! Και εκεί ξέρεις ε, με 2€ το σουβλάκι θα χεστούμε στα λεφτά!
- Πω πω ρε φίλε γαμάτο! Και θα παίρνουμε και κρέατα από την Ελλάδα ε;
- Ναι ρε από τον γαμπρό μου! Θα μας τα στέλνει έτοιμα σενιέ-πενιέ σου λέω! Κεμπαπάκια πλασμένα όλα τίγκα!
- Ωραία εγώ θα μπω αύριο ίντερνετ να κοιτάξω τους φόρους στις Μπαχάμες και τι χρειάζεται για βίζα! Να φύγουμε ρε φίλε από το κωλοχανείο εδώ, τι κάνουμε;
- Πες τα, πες τα! Έγινε! Λοιπόν, όχι επειδή έχουμε πιεί τώρα να το αφήσουμε ε; Από αύριο το βάζουμε μπροστά!
- Καααλά χαζός είσαι ρε; Εννοείται! 

Συνήθως την επόμενη μέρα ούτε που το συζητάτε, αλλά και να το συζητήσετε είναι σε φάση «πω πω τι μαλακίες λέγαμε χθες ρε;» και κάπου εκεί τελειώνει η κουβέντα.

Κάτι τέτοιο λοιπόν πιστεύω πως έγινε και με το 3DS

Όχι έτσι ακριβώς δηλαδή… θα ήταν ο Ιβάτας και ο Φυσαμές κάπου σε ένα μπαρ εκεί στο Tόκιο, θα είχαν πλακώσει τα σάκε και εκεί κατά τις 4 το ξημέρωμα θα έπεσε η ιδέα:

- Λοιπόν Ρέτζι, λέω να φτιάξουμε άλλο ένα handheld.
- Γιατί μωρέ; Αφού το DS πουλάει σαν ζεστό ψωμάκι.
- Όχι, όχι, άκου άκου είναι φοβερή ιδέα! Λοιπόν, θα φτιάξουμε ένα DS πάλι, θα είναι πάνω-κάτω σαν αυτό που έχουμε ήδη αλλά θα του κολλήσουμε κάτι ωραίο για να το ξαναπουλήσουμε ακριβότερα, μην είσαι κορόιδο.
- Ε; Και τι να κάνουμε;
- Να το κάνουμε 3D! Είναι τση μοδός! Τόσα χρόνια προσπαθούνε με το ζόρι να πείσουνε τον κόσμο ότι μετά το Avatar το 3D είναι το Άγιο Δισκοπότηρο της τεχνολογίας! Η κρέμα από το γαλακτομπούρεκο! Αυτά τα στρογγυλά στα τυρογαριδάκια που τα ψάχνουμε μετά μανίας ανάμεσα στα υπόλοιπα στο σακουλάκι! Δεν το έχει φάει βέβαια κανείς ακόμα το παραμύθι, αλλά χεστήκαμε! Να το κάνουμε 3D! Κολλάει και ωραία, ε; 3DS! Πωπω ανατρίχιασα ο μπαγάσας!
- Ε και τι, δηλαδή να κοστολογήσουμε κανένα 200άρι ευρώ τα γυαλιά;
- Όχι ρε, μην είσαι κορόιδο λέμε εμείς θα το κάνουμε χωρίς γυαλιά!
- Ρε και θα δουλεύει;
- Όχι.
- Ε και πώς…;
- Μωρέ έχω ένα ξαδερφάκι που έχει βρει κόλπο, αλλά πρέπει να είσαι καθιστός, σε φωτισμό 100lumens το κεφάλι υπό γωνία να μην έχεις φάει μπρόκολο πριν, να έχεις τα χέρια σε απόσταση 7,95 ιντσών το ένα από το άλλο και 3,456 ιντσών από το υπόλοιπο σώμα. Και να μην έχεις επιληψία, μυωπία, πρεσβιωπία, στραβλισμό, πυτιρίδα και ουλίτιδα και δουλεύει σχεδόν!
- Ρε τέτοιε-σαν μη μας πάρουν με τις πέτρες.
- Όχι, όχι, άκου έχει και συνέχεια! (σ.σ. εδώ είναι που χάθηκε η μπάλα) Λοιπόν θα του κολλήσουμε πάνω accelerometers, potentiometers, nanometers, θα το κουνάς και θα κουνιέται μέσα το κοκονάκι σου, θα βάλουμε 3D κάμερα της πλάκας, Wi-Fi, virtual κάρτες (ποιος θυμάται ότι χρησιμοποιούνται χρόνια τώρα) έναν αναλογικό μοχλό (μας τα έχουν ζαλίσει), έναν Πόντιο έναν Γερμανό και έναν Έλληνα και θα το κάνουμε αγνώριστο! Σου λέω τσίλικο!
- Γαμάτο! Και κάτσε αφού πρέπει να είσαι καρφωμένος για να δεις το 3D πώς θα γίνει να το κουνάνε ρε συ;
-Σώπα ρε, ποιος θα το συνδυάσει; Θα τα διαφημίζουμε ξεχωριστά! Θα του πετάξουμε εκεί και μια τιμή στον Θεό πρώτα για να βγάλουμε τα σπασμένα και μετά το αφήνουμε στη μοίρα του!
- Καλό! Και αν είναι, παίρνουμε τα παλιά παιχνίδια, τα ξανακάνουμε remake για άλλη μια φορά, βγάζουμε και κανένα σούπερ Μάριο πάλι… Μια χαρά, μια χαρά!
- Σούπερ! Λοιπόν, το ξεκινάω… Κοίτα όχι επειδή έχουμε πιεί να το αφήσουμε, ε; Από αύριο το βάζουμε μπροστά!
- Καααλά χαζός είσαι ρε; Εννοείται! 

Το πρόβλημα...

...εδώ είναι βέβαια πως πραγματικά το έφτιαξαν οι αθεόφοβοι! Ρε αλήθεια! Εγώ προσωπικά έχω ασχοληθεί λίγο με την κονσόλα αλλά δεν είναι για να είσαι και περήφανος για το δημιούργημά σου. Παιχνίδια καλά δεν έχει, και μη μου πει κανείς για το Ocarina of Time! Επειδή δηλαδή δεν κατάφερε να βρεθεί ένας σωικός emulator του Ν64 αμέσως να πούμε για remakes και κολοκύθια; Δεν λέω, κλασσικό, αλλά κλασσικό είναι και το Doom 2 όμως δεν βλέπω κανέναν πλην retro-maniac να κατουριέται για πάρτη του! 

Λοιπόν, ας πούμε τα σύκα, σύκα! Το 3DS είναι βλακεία! Και όποιος ισχυριστεί το αντίθετο το κάνει απλά γιατί δεν θέλει να παραδεχτεί ότι έδωσε ένα σωρό λεφτά για μία βλακεία. Και είναι λογικό. Και εγώ έδωσα έναν σκασμό λεφτά μια φορά για ένα μαραφέτι που μπαίνει στην καρέκλα και υποτίθεται ότι μετάφερε τους κραδασμούς ενός παιχνιδιού. Αλλά το ρημάδι ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΕ! Εγώ βέβαια δεν το παραδέχτηκα ποτέ μέχρι τώρα, αλλά ναι, είχα δώσει 200€ για μια βλακεία που προσπαθούσα να πείσω τον εαυτό μου και τους κολλητούς μου ότι προσφέρει μια γαμάτη εμπειρία. Αλλά κολοκύθια. Όπως και το 3DS. Προσφέρει ζαλάδα και αίσθημα ναυτίας. Και μερικά φωνήεντα όταν το δείχνουμε σε φίλους μας για 5 λεπτά. 

Η καλύτερη παρομοίωση μεταξύ DS και 3DS είναι αυτή με το κέηκ. Όταν φτιάχνουμε τη ζύμη του κέικ, μετά γλύφουμε το μπωλ και το κουτάλι και παθαίνουμε πλάκα! Εγώ προσωπικά ποτέ δεν κατάλαβα γιατί δεν σταματάει η διαδικασία εκεί. «Παιδιά έφτιαξα κέηκ πάρτε τα κουτάλια και ελάτε»! Σαν τρελοί θα κάναμε όλοι, το κέηκ δεν θα ανάσαινε ούτε για 5 λεπτά! Αλλά για κάποιο περίεργο λόγο, κάποιος αποφάσισε και κατάφερε να το βάλει στο φούρνο και μετά από 1 ώρα να βγει ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ!

Και μην πει κανείς το αντίθετο… Το κέικ ψημένο περισσεύει 9 στις 10. Αλλά η ζύμη δεν μένει ποτέ!

Αυτά… Άντε, αρχίστε τώρα το κράξιμο ελεύθερα… θα τ’ αντέξω! Ή θα βάλω τον Κηπουρόπουλα να απαντάει που του αρέσει.

Τσιρς