3DS: Καλά μεν, χαμηλότερα των προσδοκιών δε

Είχα μια κουβέντα τις προάλλες με έναν φίλο που συμπαθεί λίγο παραπάνω απ’ το κανονικό τη Nintendo (όχι, δεν είσαι εσύ Νότη) σχετικά με την πορεία του 3DS. Προσπαθούσε λοιπόν ο περί ου ο λόγος φίλος, να με πείσει πως το 3DS πάει καρφωτό, μπόμπα, πετώντας και όλα τα σχετικά, κάτι που όμως δεν με βρίσκει σύμφωνο. Δεν λέω ότι το σύστημα της Nintendo τα πάει χάλια, όμως σίγουρα δεν δικαιώνει τις προσδοκίες της εταιρείας.

Πριν το λανσάρισμά του, το 3DS έσπαγε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο: ρεκόρ προπαραγγελιών στις ΗΠΑ, ρεκόρ προπαραγγελιών και στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιαπωνία να επικρατεί πανζουρλισμός προκειμένου οι Γιαπωνέζοι να καταφέρουν να πάρουν εγκαίρως τη συσκευή στα χέρια τους. Με το που κυκλοφόρησε μάλιστα στη χώρα του «Ανατέλλοντος Ηλίου», έγινε το έλα να δεις, αφού δεν έμεινε 3DS ούτε για δείγμα σε κατάστημα –«έφυγαν» παρά κάτι 400.000 κομμάτια, όπως ανακοίνωσε η Media Create.

konnichiwa

Το ζήτημα βέβαια δεν είναι τι γινόταν πριν αλλά τι έγινε μετά. Οι λεγόμενοι «early adopters», στην περίπτωση μας οι φανατικοί φίλοι της Nintendo ή εν πάση περιπτώσει όσοι πείσθηκαν από την ιαπωνική εταιρεία για την αξία του 3DS, το τίμησαν. Οι υπόλοιποι όμως; Στη «μαμά» Ιαπωνία, λοιπόν, τα πράγματα έχουν ως εξής:

• 21/2 – 27/2: 374.764
• 28/2 – 6/3: 209.623
• 7/3 – 13/3: 96.463
• 14/3 – 20/3: 61.394
• 21/3 – 27/3: 51.095
• 28/3 – 3/4: 42.979
• 4/4 – 10/4: 32.910

Για όσους αδυνατούν να καταλάβουν το μέγεθος της πτώσης που παρατηρείται βδομάδα με τη βδομάδα από τότε που το 3DS έκανε την εμφάνισή του στην ιαπωνική αγορά, ενάμιση μήνα πριν, υπάρχει το παρακάτω γράφημα:

Είναι λογικό, θα μου πείτε, για μια συσκευή που εμφανίζεται στην αγορά να κάνει ένα «peak» και μετά σταδιακά να αρχίσει να υποχωρεί. Ως πότε όμως; Κάποια στιγμή δεν θα πρέπει να σταθεροποιηθεί; Ακόμα και η ίδια η Nintendo περίμενε κάτι περισσότερο από τη νέα της κονσόλα: 1,5 εκατομμύριο είχε πει πως περίμενε μέχρι το τέλος Μαρτίου, τελικά μετά βίας ξεπέρασε τις 800.000. Αυτά όσον αφορά την Ιαπωνία.

Η κατάσταση στην (Άγρια) Δύση

Στις ΗΠΑ, η πορεία του 3DS δεν ήταν απαραίτητα κακή αφού σύμφωνα με την NPD, η κονσόλα πούλησε περίπου 400.000 τεμάχια μέσα σε μία εβδομάδα παρουσίας της στα εκεί καταστήματα. Οι επιδόσεις του 3DS βέβαια ήταν κατώτερες –κατά 100.000 κομμάτια- απ’ αυτές του DS την πρώτη εβδομάδα λανσαρίσματός του, αλλά αν σε αυτό συνυπολογιστούν α) το ότι το DS κυκλοφόρησε Νοέμβρη μήνα, έχοντας δηλαδή μια γεμάτη εορταστική περίοδο μπροστά του και β) το ότι η τιμή του 3DS είναι κατά $100 ακριβότερη σε σχέση με αυτή του DS, διαφορά που μάλιστα αυξάνεται κι άλλο ελέω των διαφορετικών οικονομικών συνθηκών που επικρατούσαν το 2004 σε σχέση με σήμερα, η κατάσταση έρχεται «μία η άλλη».

Το γεγονός όμως ότι ακόμα και σήμερα, οι Αμερικάνοι έδειξαν να προτιμούν το DS από το 3DS απλά και μόνο επειδή για το πρώτο κυκλοφόρησε ένα καλό παιχνίδι (το Pokemon Black & White), λέει πολλά για την προσέγγισή τους, τουλάχιστον στην αγορά των handhelds. Σύμφωνοι, το DS πούλησε σχεδόν 60.000 τεμάχια περισσότερα από το 3DS έχοντας όμως έναν μήνα περιθώριο, αλλά και πάλι, υπό νορμάλ συνθήκες, η σύγκριση ανάμεσα σε δυο κονσόλες με διαφορά επτά ετών, δεν θα έπρεπε καν να υφίσταται.

Στην Ευρώπη, τώρα, η πορεία του 3DS ήταν σαν τον γάμο: τις πρώτες μέρες έγινε το σώσε, γονάτισε όλη η οικουμένη, τις επόμενες τα πάντα πήγαν τρένο λόγω κεκτημένης ταχύτητας και όσο περνούσε ο καιρός τόσο έπεφτε η λίμπιντο μέχρι να φτάσει να σταθεροποιηθεί κι εδώ κάπου. Τα 113.000 κομμάτια που ανακοίνωσε η Nintendo πως πωλήθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο το πρώτο Σαββατοκύριακο της κονσόλας στα καταστήματα απείχαν λίγο από τις 140.000 προπαραγγελίες που επίσης είχε ανακοινώσει η Nintendo αλλά θεωρώ αποδεκτό ένα 19% όσων είχαν «καπαρώσει» το μηχάνημα, να το ξανασκέφτηκε τελευταία στιγμή. Το πρώτο Σ/Κ του 3DS στην Ευρώπη, πωλήθηκαν συνολικά 303.000 κομμάτια και πέραν του Ηνωμένου Βασιλείου, στοιχεία έχουμε και για τη Γερμανία όπου οι πωλήσεις ανήλθαν σε άλλες 50.000. Άρα πλην Ηνωμένου Βασιλείου και Γερμανίας, στην υπόλοιπη Ευρώπη διατέθηκαν τις δύο πρώτες μέρες του 3DS στην αγορά 140.000 συσκευές.

Και σφαιρικά να το δει πάντως το πράγμα κανείς, τα όσα τελικά πήρε η Nintendo από το 3DS, ήταν κατά πολύ λιγότερα των όσων ανέμενε πως θα πάρει. Τον περασμένο Σεπτέμβριο, η εταιρεία υπολόγιζε να έχει πουλήσει ως το τέλος Μαρτίου 4 εκατομμύρια 3DS. Τελικά «έπαιξε μπάλα» πολύ χαμηλότερα αφού προσθέτοντας τις 836.000 πωλήσεις της Ιαπωνίας, τις 303.000 της Ευρώπης που λογικά θα ‘ναι λίγες περισσότερες αφού μένουν ακόμα τέσσερις μέρες μέσα στον Μάρτιο και τις 400.000 των ΗΠΑ, ίσα που ξεπερνάμε τις 1,5 εκατομμύριο πωλήσεις. Ως τα 4 έχουμε ακόμα δρόμο…

Τις πταίει;

Τι έφταιξε όμως και το 3DS δεν απέδωσε, μέχρι τώρα τουλάχιστον, τα αναμενόμενα; Θεωρώ πως η αιτία δεν είναι μία αλλά περισσότερες. Κατ’ αρχάς η ίδια η φύση του 3DS, είμαι βέβαιος πως λειτούργησε αποτρεπτικά σε κάποιες περιπτώσεις. Επιστροφές 3DS στην Αγγλία ή την Ελλάδα δεν είχαμε ή εν πάση περιπτώσει είχαμε λιγότερες απ’ ότι αναμενόταν ή αναφερόταν, ωστόσο πάω στοίχημα πως μετά τα όσα είχαν ακουστεί, αρκετοί θα ‘ταν εκείνοι που θα το σκέφτηκαν μια και δυο και τρεις φορές πριν «τα ακουμπήσουν» για το 3DS, ειδικά ακούγοντας μέχρι και την ίδια τη Nintendo να συνιστά διαλείμματα –έστω και σε μικρά παιδιά. Επίσης, δεν θα πρέπει να αμελούμε και την τιμή της συσκευής: σόρι κιόλας αλλά και καφέ να ψήνει, $250 για μια φορητή παιχνιδομηχανή με την οικονομική κατάσταση που επικρατεί στον κόσμο, είναι απαράδεκτα πολλά χρήματα.

Κάτι άλλο στο οποίο στέκομαι, είναι και οι τίτλοι που συνόδεψαν το 3DS στα πρώτα του βήματα. Λίγοι και στην πλειοψηφία τους third-party, δεν ήταν αυτοί που θα μπορούσαν να πείσουν κάποιον να αγοράσει το φορητό για πάρτη τους. Άντε να πεις ότι υπάρχει το Super Street Fighter IV 3D Edition. Ωραία, και το λες. Μετά; Εδώ, όπως έλεγε πολύ σωστά ο Χάρης σε προηγούμενο 24/5, οι περισσότερες εταιρείες δεν έχουν στείλει κι ούτε πρόκειται review copies για launch τίτλους του 3DS, σαν να… φοβούνται για τα επακόλουθα. Υπερβολικός; Κάνω μια βόλτα από το «έγκυρο» Metacritic και βλέπω τους μέσους όρους των βαθμολογιών τίτλων του 3DS: σε σύνολο 20 εγγραφών, έχουμε 2 πράσινες, 15 κίτρινες και 3 κόκκινες. Ε, αν ήταν έλεγχος δεν θα ‘δινε απουσιολόγιο… Οπότε για να μην πλατειάζω, πιστεύω πως όπως το Pokemon Black & White έπεισε πόσες εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου στις ΗΠΑ να αγοράσουν το DS, επτά χρόνια μετά την κυκλοφορία του, έτσι και η έλλειψη δυνατών παιχνιδιών για το 3DS, απέτρεψε με τη σειρά της εν δυνάμει πελάτες της Ninty να αποκτήσουν την κονσόλα της.

Ο Χάρης πάλι έγραψε σε σχόλιο στο τελευταίο του 24/5 πως η Nintendo ενδεχομένως να «άφησε» για την ώρα το 3DS στις third-party εταιρείες για να ασχοληθεί με το Wii 2. Μου ακούγεται όμως πολύ… «λογική νηπιαγωγείου» να δώσεις ένα ολοκαίνουργιο σύστημα σε εταιρείες που για τους άλφα ή βήτα λόγους δεν τα κατάφεραν στον προκάτοχό του (μόλις ένα παιχνίδι σε αυτά που ξεπέρασαν τις 5 εκατομμύρια πωλήσεις στο DS, το Dragon Quest IX της Square Enix, δεν είναι της Nintendo), απλά και μόνο για να ασχοληθείς με ένα νέο project σου την ώρα που αυτές αποτυγχάνουν να σου φέρουν πελάτες στο μαγαζί –γιατί αυτό κάνουν ως τώρα. Εκτός κι αν ήρθε ξαφνικά κάποιος, σου χάρισε το 3DS χωρίς να πληρώσεις μία (ούτε έρευνα, ούτε ανάπτυξη, ούτε κατασκευή, ούτε προώθηση), οπότε δεν έχεις πραγματικά τίποτα να χάσεις –και μία συσκευή να πουλήσεις, κέρδος θα ‘χεις. Από την άλλη η Nintendo έχει πολλά δυνατά franchises, οπότε ικανή την έχω να πλακωθεί στα Zelda και τα Mario και τα Kirby και τα Donkey Kong και να δώσει το «φιλί της ζωής» στο 3DS. Αλλά και πάλι, θα περίμενα αυτό να γίνει στην αρχή, ώστε η «έκρηξη» να είναι όσο το δυνατόν μεγαλύτερη.

Στις αιτίες για την αποτυχία μη απόδοση των αναμενόμενων από πλευράς 3DS, βάζω τέλος και την άνοδο των smartphones και των tablets. Οι έρευνες το λένε καθαρά και συν τοις άλλοις, από τη στιγμή που ο πραγματικά casual gamer έχει βρει τη συσκευή με την οποία θα μπει σε ένα ψηφιακό κατάστημα, θα βρει το παιχνιδάκι που θέλει, θα το κατεβάσει και θα «λιώσει» κι όλα αυτά ενώ βρίσκεται στο λεωφορείο, δεν τίθεται θέμα συζήτησης. Μόνο που αυτή η συσκευή, αν θέλετε τη γνώμη μου, είναι το iPhone και όχι το 3DS. Πέραν τούτου, το βλέπω και από έμενα τον ίδιο. Τα ‘γραφα στο προηγούμενο blog post μου, πώς από το DS που κάποτε με συνόδευε κάθε φορά που είχα διαβατήριο πάνω μου, έχω περάσει στο iPad. Σύμφωνοι δεν είναι όλοι έτσι αλλά όπως εν τέλει αποδεικνύεται, δεν είναι και λίγοι αυτοί. Θα μπορούσα να κλείσω την αναζήτηση των αιτίων για την πορεία του 3DS με μια αναφορά στο NGP αλλά δεν θα την κάνω: μέχρι την ώρα που η κονσόλα της Sony θα μας απασχολήσει σοβαρά, έχουμε ακόμα καιρό –εδώ δεν ξέρουμε αν θα βγει φέτος και ποιος θα τη χαρεί πρώτος…

Τι μπορεί να γίνει λοιπόν για να βελτιωθεί η πορεία του 3DS στο μέλλον; Ειλικρινά δεν μπορώ να πω κάτι με απόλυτη σιγουριά. Προσωπικά νομίζω πως η Nintendo θα πρέπει να επιστρατεύσει τα «μεγάλα μέσα» (aka τα franchises που λέγαμε πιο πάνω) ώστε να τραβήξουν κι αυτά με τη σειρά τους προς τα πάνω την κονσόλα. Άπαξ και η Nintendo έχει αποφασίσει να στηρίξει τους third-party publishers δε, θα περίμενα από Σεπτέμβριο να δω στο τραπέζι όλα τους τα δυνατά χαρτιά, ώστε τα Χριστούγεννα να κάνουμε ταμείο. Από ‘κει και πέρα, είναι ακόμα πολύ νωρίς να μιλάμε για μείωση τιμής, ακόμα κι αν το PSP, ο θεωρητικά άμεσος ανταγωνιστής που επίσης θεωρητικά έχει αρχίσει να μετρά αντίστροφα, παίζει σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα.

Και ως συνήθως αύριο θα μου στέλνουν όλοι links από θέματα σε άσχετα φόρουμ που hater με ανεβάζουν, hater με κατεβάζουν…

Κομματάκι με ελληνική εσάνς. Αν πετύχετε ποτέ btw τη Ζωή Τηγανούρια σε κάνα Half Note ή οπουδήποτε αλλού, αφιερώστε της μια βραδιά και δεν θα το μετανιώσετε.

Υ.Γ.    Θα μπορούσα να αναφερθώ και στην ελληνική αγορά αλλά μέχρι να βρω τα στοιχεία που έχω και επώνυμα, περιμένω.