Η ιστορία του byteme.digital, μέρος 1ο: Η αρχή του άθλου

Έχουν περάσει σχεδόν εννέα μήνες από τότε που ξεκίνησα να δουλεύω στο byteme.digital. Με αφορμή το demo video που βγήκε στον αέρα προχθές, αποφάσισα να γράψω λίγα πράγματα για την προσπάθεια μας. Τώρα που αναπολώ όλη τη δουλειά που έχει γίνει τους τελευταίους μήνες, πραγματικά νοιώθω πολύ περήφανος που μια χούφτα Έλληνες (τέσσερις στον αριθμό: Νίκος, Χάρης, Γιάννης και Πέτρος) εν μέσω κρίσης κατάφεραν να κάνουν κάτι που στο εξωτερικό γίνεται από εταιρείες κολοσσούς, με τεράστια κονδύλια και δεκάδες ανθρώπους. Κι επειδή νομίζω ότι το παράκανα με την ποζεριά, ξεκινάω με την αφήγηση της ιστορίας.

Όπως έχω αναφέρει και στο παρελθόν πηγή έμπνευσης του byteme.digital (και γενικότερα όλων των tablet εκδόσεων) ήταν το Wired, το οποίο τον Ιούνιο του 2010 έκανε την μεγάλη τομή στις εκδόσεις και μας έδειξε το μέλλον των περιοδικών (και όχι μόνο). Τότε ήταν που όχι μόνο εγώ, αλλά όλοι όσοι ασχολούνται με το χώρο της ενημέρωσης (εκδότες, δημοσιογράφους, συντάκτες, αρχισυντάκτες, ντιτιπίστες και άλλους) είδαμε για πρώτη φορά τον διάδοχο του χαρτιού και το μέλλον των έντυπων εκδόσεων. Η συνεργασία Adobe και Wired δημιούργησαν ένα μοναδικό αποτέλεσμα που άφησε -στην κυριολεξία- εμβρόντητη την παγκόσμια/παραπαίουσα εκδοτική οικονομία.

Για πρώτη φορά η έννοια του ψηφιακού εντύπου (pdf ή epub) φάνηκε πραγματικά ξεπερασμένη και παρωχημένη. Μέσα από το παρθενικό ψηφιακό τεύχος του αγαπημένου μου περιοδικού (Wired) κατάλαβα δύο πράγματα, πρώτον ότι το μέλλον του εντύπου δεν είναι απλά η ψηφιοποίηση, αλλά η διάδραση και δεύτερον ότι οι ταμπλέτες έχουν σημάνει όχι μόνο την post-pc εποχή αλλά ταυτόχρονα και την post-paper εποχή (στην ιδέα του post-paper θα αναφερθώ σε επόμενο blog, γιατί μου άρεσε πολύ ο όρος)! Ίσως είναι νωρίς ακόμα για να φανεί η πραγματική δύναμη της ταμπλέτας. Αλλά όταν σε 2-3 χρόνια από τώρα όταν πέσουν οι τιμές και με 200€ αγοράζεις μια τέτοια συσκευή, τότε θα αλλάξουν πολλά πράγματα σε πολλούς τομείς.

Η αρχή της ιστορίας του byteme.digital ξεκινάει περίπου τον Ιούνιο του 2010. Βρισκόμουν στα μέσα της ατελείωτης πτυχιακής μου και μόλις είχα παραλάβει ένα αλλοδαπό iPad από down under (Αουστράλια). Λίγες μέρες αφού είχα αρχίσει να εξοικειώνομαι με την μαγική ταμπλέτα, κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος του Wired στο iPad. Βλέποντας το, τα σάλια μου άρχισαν να στάζουν στην οθόνη και αμέσως ρίχνω τηλέφωνο στον Χάρη και του ανακοινώνω ότι το επόμενο μας project πρέπει να είναι ένα διαδραστικό περιοδικό στο iPad. Στην αρχή ξίνισε (ως συνήθως :Ρ), αλλά μετά όταν είδε live πείστηκε.

Γύρω στα τέλη Ιουλίου του 2010 και αφού είχα παραδώσει την πτυχιακή, ξεκίνησα να πειραματίζομαι με το πώς θα μπορούσα κι εγώ να φτιάξω κάτι αντίστοιχο. Όπως φαντάζεστε η αρχή ήταν δύσκολη, τα προβλήματα πολλά και πραγματικά δεν ήξερα από που να το πιάσω. Δεν ήθελα να βασιστώ-αγοράσω κάποια έτοιμη λύση, ήθελα να κάνω κάτι δικό μου. Το βασικότερο πρόβλημα που είχα να αντιμετωπίσω στις αρχές ήταν ότι έπρεπε να μάθω μια νέα γλώσσα προγραμματισμού, την Objective-C. Δυστυχώς ή ευτυχώς εκείνη την περίοδο η Apple δεν είχε «ανοίξει» τις στρόφιγγες του development και μόνο με τη «δική της» γλώσσα προγραμματισμού και τα δικά της εργαλεία μπορούσε κάποιος να φτιάξει εφαρμογής για iPhone και iPad. Δύο μήνες αργότερα, μετά από πολύ εκνευρισμό και απογοήτευση άρχισα να βλέπω τα πρώτα σημάδια ελπίδας, κι έτσι έδωσα στον Χάρη το πράσινο φως για να αρχίσει να στήνει τα layouts για το πρώτο τεύχος (το οποίο αργότερα βαπτίστηκε και ως τεύχος #0 – πειραματικό).

Οι εβδομάδες κυλούσαν δύσκολα, τα ξενύχτια που ρίχναμε ήταν ατελείωτα και οι χρόνοι πιεστικοί. Σαν να μην μας έφταναν όλα τα παραπάνω είχαμε και το άγχος της «πρωτιάς». Μας είχε καρφωθεί η ιδέα ότι έπρεπε το byteme.digital (που αρχικά είχε βαπτιστεί byteme HD) να βγει το συντομότερο δυνατό για να είναι ουσιαστικά και πρακτικά το πρώτο Ελληνικό περιοδικό στο iPad. Ευτυχώς τα καταφέραμε... γιατί εάν έβγαινε κάποιος άλλος πριν από εμάς και «ακύρωνε» την προσπάθειά μας θα είχα πάθει εγκεφαλικό!

Όταν άρχισαν να «σκάνε» και τα πρώτα «στησίματα» σελίδων-αρθρών του Χάρη... εκεί ήταν που κώλωσα. Αντί να προγραμματίζω την πλατφόρμα έπρεπε να ασχοληθώ με το στήσιμο του περιεχομένου το οποίο αποδείχτηκε μια άκρως απαιτητική δουλειά. Είχαμε φτάσει πλέον Νοέμβριο και θέλοντας να κυκλοφορήσουμε όσο το δυνατό γρηγορότερα (γιατί μεταξύ άλλων άρχιζε να «μπαγιατένει» και η ύλη) στράφηκα για βοήθεια στον φίλο μου και δεινό προγραμματιστή Γιάννη, ο οποίος ανέλαβε να συνεχίσει το κομμάτι του iPad, ούτως ώστε να ξεμπουκώσω λίγο για να συνεχίσω, α) να δουλεύω με τον Χάρη τα στησίματα των σελίδων, β) να ξεκινήσω την έκδοση του digital για PC, Mac και Linux και γ) να αρχίσω τα ραντεβού με τις εταιρείες (αγκαζέ με τον Πετράν) προκειμένου να τους παρουσιάσουμε το νέο μας περιοδικό.

to be continued...

Στο 2ο μέρος της ιστορίας του byteme.digital ... θα σας αφηγηθώ διάφορα τραγελαφικά και κωμικοτραγικά που συνέβησαν στα πρώτα μας ραντεβού με τον Πέτρο, τις εφιαλτικές μέρες λίγο πριν την κυκλοφορία του πρώτο τεύχους, τους ομηρικούς «καυγάδες» με τον Χάρη και πολλά ακόμα behind the scenes.