«Σφύριξα κι έληξες»

Τέλος. Αυτό ήταν. Πάπαλα. Και του χρόνου σπίτια μας και όλα τα συναφή. Να πω ότι θα μου λείψει; Ψέματα θα πω και δεν λέει. Να πω ότι την ευχαριστήθηκα; Στην αρχή ήταν καλά, μετά… μας γλέντησε κανονικά. Ποια; Μα η διπλωματική μου φυσικά με την οποία και σπατσάρισα πριν λίγες ώρες και επειδή είμαι και hardcore τύπος, όταν οι λοιποί συμφοιτητές χαίρονταν που παρέδωσαν ‘κει πέρα μια πτυχιακή και κάτι τρέχει στα γύφτικα, εγώ έπιανα (εννοείται την ημέρα του deadline) ακόμα μία εργασιούμπα, τρεισήμισι χιλιάδων λέξεων. Με τιμά δηλαδή τώρα αυτό; Καθόλου. Αλλά είναι γεγονός. Πλάκα-πλάκα, το τελευταίο 24ωρο, πρέπει να ‘χω καθαρίσει κοντά οκτώ χιλιάδες λέξεις. Ούτε εκτυπωτής τέτοια παραγωγικότητα…

Άυπνος εν τω μεταξύ από προχθές υπό την επήρεια των espresso, περιμένω να περάσει η επίδραση και του τελευταίου για να ταβλιαστώ. Σκέφτομαι εν τω μεταξύ τις δύο εργασίες. Η διπλωματική ήταν τούμπανο: μελέτη για το online hype πριν το launch των videogames και αν την νομίζετε για παιδική χαρά, για να σας δω να βρίσκετε academic references για τα reviews των videogames. Για να βρω παραπομπές της προκοπής και όχι από το blog του «D34TH_War||0r» είπα τον δεσπότη Παναγιώτη. Καλά, η δεύτερη εργασία, η «μικρή» (τρεισήμισι χιλιάδες λέξεις, ε, μην ξεχνιόμαστε) ήταν μπόμπα από μόνη της:

Παίζει να καθόμουν και κάνα τέταρτο αποχαυνωμένος προσπαθώντας να διακρίνω αν το λευκό του χαρτιού που μόλις είχα διαβάσει ήταν #FFFFFF ή #FFFΑFΑ. Αφού ξεπέρασα το αρχικό σοκ, η πρώτη κίνηση ήταν να πάω εσπευσμένα στην κουζίνα να φτιάξω ένα δύο τοστ που θα συνόδευαν το πρωινό μου εσπρεσάκι και κατόπιν να ξανακοιτάξω με την ησυχία μου την εκφώνηση –περιττό να αναφέρω ότι τρία λεπτά μετά, αυτή φαινόταν εξίσου ακαταλαβίστικη. Εν πάση περιπτώσει, η δεύτερη εργασία παρεδώθη 13 λεπτά πριν τη λήξη του deadline εν μέσω «καντηλιών» (πώς ο Γκατσιούδης κάθε φορά που έκανε βολή πάνω απ’ τα 90 μέτρα άρχιζε τις Χριστοπαναγίες;) και για το επόμενο μισάωρο, πήγαινα πάνω-κάτω απ’ την υπερένταση.

Άιντε να ‘μαστε καλά, λέω να πάω για ύπνο σιγά-σιγά…

Κομματάκι για χαλάρωμα –δεν νομίζω να δυσκολευτώ και πολύ.

Υ.Γ.    Πω πω… Σχεδόν μια βδομάδα είχα να γράψω blog, εκατήντησα Νότης :S

Υ.Γ.2    Δεν θα μπορούσα να μη βάλω το κομματάκι απ’ το οποίο προέρχεται ο τίτλος του σημερινού post. Αφιερωμένο στην πτυχιακή, στη δεύτερη εργασία, στο μεταπτυχιακό γενικότερα –εκτός συγκλονιστικού απροόπτου…

Υ.Γ.3    Save the date. First come, first served…