Ποιον π*#@$η πείραξα ρε γαμώτο;

Ήθελα να ‘ξερα, αυτός ο Murphy δεν είχε τίποτα καλύτερο να κάνει εκείνη τη μέρα που έβγαλε τον περίφημο νόμο του; Αυτόν μωρέ, που λέει ότι «αν κάτι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει». Ας έβγαζε έναν νόμο για τη βία στα γήπεδα –τόσοι έχουν βγει άλλωστε.

Τι με έχει πιάσει με τον Murphy; Απλά η μέρα ξεκίνησε με τους χειρότερους οιωνούς: μισό ποτήρι του pint με Pepsi Max έσκασε πάνω στο laptop… Και δωσ’ του χαρτί κουζίνας, σφουγγαράκια και wettex με soundtrack τις απαραίτητες σε τέτοιες περιπτώσεις Χριστοπαναγίες μέχρι να στραγγίξει τελείως. Casualties; Το trackpad που είχε ένα θεματάκι με το δεξί πλήκτρο και τα ηχεία που… βουβάθηκαν! Αργότερα μέσα στη μέρα βέβαια ο ήχος επανήλθε ενώ και το trackpad έχει παρουσιάσει σημαντική βελτίωση. Ε, όσο στεγνώνει φαντάζομαι, θα βελτιούται η κατάταση. Πάλι καλά που ήταν και Max η Pepsi και έτσι δεν κολλάει.

Κατά τα άλλα έχω λιώσει στην πτυχιακή –αυτό είναι το πρώτο μου διάλειμμα από χθες βασικά- η οποία μεγαλώνει με γοργούς ρυθμούς. Ακόμα και τα κείμενα που ανεβαίνουν στο site με το όνομά μου πρόλαβα να τα γράψω σε αεροπλάνα και βαπόρια οπότε ευτυχώς το μόνο που έχω να κάνω είναι να τα ανεβάζω. Θεωρητικά αύριο σε κάποια φάση πρέπει να ‘χω σπατσάρει ώστε να στείλω το draft στον προφέσορα –και χαρά που θα κάνει όταν πάρει 12.000 λέξεις «μπαμ» για να τις δει μέσα σε μια-δυο μέρες… Χώρια που ακόμα κουβαλάω την κούραση της gamescom στην πλάτη –χθες για παράδειγμα ξύπνησα στις 8:30 το πρωί και στις 13:00 δεν μπορούσα να πάρω τα πόδια μου. Σήμερα ευτυχώς τα πράγματα δείχνουν καλύτερα.

Και όσο σκέφτομαι ότι μόλις παραδώσω τη διπλωματική έχω να ρυθμίσω μέσα σε ένα διήμερο συν-πλην 1315 θέματα που αφορούν σπίτι, τράπεζες, πανεπιστήμιο, λογαριασμούς, εισιτήρια, σκατά, ματά, φατά, από ‘δω, από ‘κει, βαράω μπλε οθόνες. Ωπ, το τέταρτο πέρασε, ώρα να επιστρέφω στα κιτάπια μου σιγά-σιγά. Δεν χανόμαστε…

Κομματάκι μπας και φτιάξει η διάθεση.