«Δεν λυγάνε τα ξεράδια και πονάνε τα ρημάδια»

Πάνε δυο μήνες (και συγκεκριμένα από τις 19 Ιουνίου) από τότε που επτά ώρες ύπνου μου φάνηκαν… αιώνας για τελευταία φορά. Κάτι το ότι τόσο εγώ όσο και ο Νότης ήμασταν άυπνοι για 1-2 μέρες, κάτι το ότι με το που φτάσαμε Κολωνία αρχίσαμε το περπάτημα ένθεν κι ένθεν, εκείθεν και εντεύθεν (και εκατέρωθεν), ήταν αρκετά για να μας πάρει ο ύπνος δευτερόλεπτα αφότου τα κεφάλια μας ήρθαν σε επαφή με τα μαξιλάρια μας. Φυσικά όπως και στο Los Angeles, η πρώτη μέρα ήταν η χαρά του παιδιού και του τουρίστα, ωστόσο από σήμερα… τα κεφάλια μέσα –gamescom μπορεί να μην υπάρχει, υπάρχουν όμως συνεντεύξεις Τύπου και μάλιστα στου διαόλου το κέρατο (ρίξτε ένα βλέφαρο στο forum για live ενημέρωση).

Κολωνία λοιπόν. Συμπαθητική σαν πόλη, τα πάντα είναι γραμμένα στα γερμανικά. Σαν τρίχρονο, οτιδήποτε βλέπω γραμμένο προσπαθώ να το προφέρω, με μηδενική ως επί το πλείστον επιτυχία και τον Νότη από δίπλα να τραβάει τα μαλλιά του (τα όσα του έχουν απομείνει τέλος πάντων) με τα όσα ακούει. Ο καιρός θυμίζει Αγγλία, δηλαδή μουντάδα, ένα ψιλόβροχο να «ραντίζει» και τη θερμοκρασία στους 15-20 βαθμούς –κυριλέ δηλαδή. Οι δύο πύργοι του Dom (μην κάθομαι να εξηγώ τι είναι το Dom τώρα, δείτε τον τουριστικό οδηγό by Notis) τους οποίους χαζεύω τώρα απ’ το δωμάτιο όχι απλά φαίνονται από παντού αλλά υπάρχουν και παντού: από το σήμα της ένωσης ψαράδων και αυτό της ομάδας της πόλης! Κολλάνε, δεν κολλάνε, παντού υπάρχει ένας μύθος θέση για τους δύο πύργους του Dom!

Οι διάφορες αφίσες, οι σημαίες και τα banners της gamescom φροντίζουν να υπενθυμίζουν στους πάντες ότι από αύριο, και επίσημα πλέον, η πόλη θα κινείται στους ρυθμούς της έκθεσης. Κερασάκι στην τούρτα οι διάφορες διαφημίσεις videogames που έρχονται να προσδώσουν έναν ακόμα πιο παιχνιδιάρικο τόνο στην πόλη. Χθες επίσης, κατά τη διάρκεια της βόλτας μας με τον Νότη, δύο ήταν τα πιο ενδιαφέροντα σημεία: η ώρα που έσκασαν μύτη οι παγωτάρες που παραγγείλαμε σε ένα παγωτατζίδικο (τη σχετική φωτό την έχει ο ψηλός οπότε θα πρέπει να περιμένετε το blog του) και το μαγαζί της LEGO στο οποίο χωθήκαμε και φυσικά δεν χάσαμε την ευκαιρία να παίξουμε με τα αγαπημένα μας τουβλάκια –η αλήθεια είναι ότι οι διάφορες μαμάδες/μπαμπάδες κοιτούσαν λίγο περίεργα τους δυο νταγλαράδες που έπαιζαν δίπλα στα βλαστάρια τους αλλά εν τέλει συνήθισαν :P

Για σήμερα το πρόγραμμα περιλαμβάνει Microsoft, EA και Sony. Και πολύ περπάτημα. Over and out.

Κομματάκι δυνατό να παν’ τα φαρμάκια (και το πρωινό επίσης) κάτω.