Παράξενες Δημιουργίες...

Με το term να φτάνει στο τέλος του, είχαμε την περασμένη Παρασκευή και την τελευταία επίσκεψη στο πανεπιστήμιό μας από ανθρώπους της βιομηχανίας. Συγκεκριμένα, την τιμή να κοπιάσει από τα μέρη μας, μας έκανε ο Ken McLeod, Lead Tools Programmer της Bizarre Creations. Λίγο ακόμα δηλαδή και θα αδελφοποιηθούμε με την εταιρεία από το Λίβερπουλ, αφού μόλις προ δυο εβδομάδων ο Πετράκης είχε επισκεφθεί τα γραφεία της και μεταξύ άλλων είχε συνομιλήσει με τον Ben Ward.

Η διάλεξη του McLeod, είχε να κάνει προφανώς με το αντικείμενό του. Έτσι στο μεγαλύτερο μέρος της ομιλίας του αναλώθηκε στην παρουσίαση των εργαλείων που χρησιμοποιούν στην Bizarre, είτε αυτά είναι κατασκευασμένα από άλλους είτε από τους ίδιους.

Για να είμαι ειλικρινής όμως, το πιο ενδιαφέρον –για μένα, τουλάχιστον- κομμάτι ήταν η ομιλία του έτερου μέλους της Bizarre που μας επισκέφτηκε, o Mark (ελπίζω να με συγχωρέσει, αλλά δεν θυμάμαι καν το επίθετό του), ο οποίος πέρσι τέτοια εποχή βρισκόταν στη θέση μας, αφού ήταν και αυτός φοιτητής του μεταπτυχιακού μας προγράμματος. Μας μίλησε για τις δυσκολίες της μετάβασης από το πανεπιστήμιο στην εργασία (πρέπει να χρησιμοποίησε τη φράση “μας ρίχνουν κατευθείαν στα βαθιά χωρίς σωσίβιο” κάπου 1315 φορές!), για τους μύθους που καταρρίπτονται και τις αλήθειες που επιβεβαιώνονται γύρω από όσα γνωρίζουμε για τη βιομηχανία, αλλά και το πόσο μεγάλη είναι η ηθική επιβράβευση του να βλέπεις κάτι για το οποίο έχεις βάλει κι εσύ το –μικρό ή μεγάλο- λιθαράκι σου, να γίνεται πραγματικότητα. Το πιο αστείο σημείο πάντως, ήταν όταν μας έδειξε μια εικόνα με ένα ομοίωμα -σε φυσικό μέγεθος(!)- του περίφημου Stig (ναι, του Top Gear!), το οποίο κάθε πρωί βρίσκεται σαν τον Χάρο πάνω από όποιον έχει διαπράξει τη μεγαλύτερη κοτσάνα της περασμένης μέρας.

Αμέσως μετά, ως είθισται να συμβαίνει με τους περισσότερους φιλοξενούμενούς μας, τους πήραμε στο άντρο μας για να τους δείξουμε το δικό μας project (το ξέρω ότι τόσο καιρό παιχνίδι ακούτε και παιχνίδι δεν βλέπετε, αλλά σας υπόσχομαι να έχετε ευκαιρία για… alpha-testing πολύ σύντομα!). Εκεί, είχαμε την πρώτη δική μας ηθική επιβράβευση, αφού ο Mark με αφοπλιστική ειλικρίνεια παραδέχτηκε πως “είναι απείρως καλύτερο από αυτό που είχαμε κάνει εμείς πέρσι και ας ήμασταν και τα διπλάσια άτομα!”. Ενώ ο Ken μας έδωσε και ιδέα για επόμενο project, όταν αναρωτήθηκε γιατί δεν έχει δοκιμάσει κανείς να φτιάξει ένα δισδιάστατο remake demake του… Carmageddon! (δεν ξέρω βέβαια πόσο θα ενθουσιαζόταν το Πανεπιστήμιο να κάνει την εμφάνισή του ένα παιχνίδι που θα φέρει το λογότυπό του και ο σκοπός του παίκτη θα είναι να κυνηγά ανυποψίαστους πεζούς με το όχημά του!)

Αυτή ήταν και μια καλή αφορμή για συζητήσεις σε πολύ πιο χαλαρό κλίμα και με τους δυο. Μην μπορώντας να συγκρατήσω το δημοσιογράφο μέσα μου, προσπάθησα να βγάλω κάποιο λαβράκι, αλλά σε γενικές γραμμές απέτυχα. Ίσως γιατί ο Διευθυντής μας είχε –για μια ακόμα φορά- προφτάσει να αποκαλύψει από πριν μεταξύ σοβαρού και αστείου τη διπλή μου ιδιότητα και κάθε φορά που μιλούσε μαζί μου φαινόταν πιο… σφιγμένος. Αρχικά, τον ρώτησα για την αδικαιολόγητη αναβολή της κυκλοφορίας του Blur (ήταν να κυκλοφορήσει πριν από έξι μήνες), αφού όταν το είχα πρωτοδεί στην gamescom 09 το καλοκαίρι φάνταζε σχεδόν έτοιμο. Πράγματι, παραδέχτηκε πως είχε φτιαχτεί μια ολοκληρωμένη έκδοση που ήταν έτοιμη να βγει στα μαγαζιά, αλλά λίγα βήματα πριν την τελική κυκλοφορία, αποφάσισαν να ξηλώσουν κάποια στοιχεία και να τα φτιάξουν από την αρχή, εξ ου και η εξάμηνη καθυστέρηση. Όταν λοιπόν τον ρώτησα για το επόμενο εγχείρημα της εταιρείας όταν με το καλό κυκλοφορήσει το Blur, απέφυγε τα πολλά-πολλά, λέγοντας απλώς πως πρόκειται για “ένα πολύ μεγάλο project”. Όταν προσπάθησα να τον πιέσω λίγο παραπάνω ζητώντας του να μου αποκαλύψει τουλάχιστον αν πρόκειται για driving game, όπως άλλωστε ήταν οι περισσότερες επιτυχίες στην ιστορία της εταιρείας (Project Gotham Racing, Metropolis Street Racer, Formula One κ.λπ.), το μόνο που αρκέστηκε να απαντήσει ήταν πως “ένας από τους λόγους που μας απέκτησε πριν από τρία χρόνια η Activision ήταν και η παράδοσή μας στο είδος των driving games” (να ριψοκινδυνέψω να προβλέψω δηλαδή πως οι φήμες που τη θέλουν να αναπτύσσει ένα racing στο σύμπαν του James Bond ίσως και να μην είναι τόσο ανυπόστατες;).

Φυσικά, με το που αναφέρθηκε η Activision, δεν υπήρχε περίπτωση να παραλείψω να πετάξω το υπονοούμενο και για το μεγάλο θέμα των τελευταίων εβδομάδων, την περιβόητη κόντρα με την Infinity Ward. Δυστυχώς, για μια ακόμα φορά ο Ken ελίχθηκε έξυπνα όταν τον ρώτησα για το πώς είναι να βρίσκονται υπό την αιγίδα της Activision ειδικά μετά τα όσα ακούγονται τον τελευταίο καιρό: “Εγώ αυτό που ξέρω είναι πως λόγω της σχέσης μας με την Activision παίζω αυτές τις μέρες StarCraft II στο -λιγοστό- ελεύθερό μου χρόνο. Ένα πρωί, ανοίγοντας τον υπολογιστή για να τσεκάρουμε τα e-mails μας, βρήκαμε όλοι στο Inbox ένα beta key του SCII. Κάποιοι κάναμε σαν μικρά παιδιά που αντικρίζουν τη μέρα των Χριστουγέννων τα δώρα κάτω από το δέντρο και άλλοι ρωτάγανε “Τι είναι αυτό το StarCraft II;”. Βέβαια, η αδιαφορία τους εξαφανίστηκε όταν έμαθαν πόσο πουλιόταν στη μαύρη αγορά ο συγκεκριμένος κωδικός, αλλά όταν ένας συνάδελφος απευθύνθηκε στο eBay για να το πουλήσει, το eBay αρνήθηκε ευγενικά…” Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε δηλαδή, αλλά από την άλλη, τι να έλεγε κιόλας… “Αλληλεγγύη στους Zampella-West”;

Η έκπληξη όμως της ημέρας ήταν άλλη, αφού ο Ken είχε φέρει μαζί του ένα Xbox 360 dev-kit ώστε να απολαύσουμε το Blur ιδίοις όμμασι! Προφανώς δεν είχα την ευκαιρία να το αναλύσω σε τόσο βάθος όσο ο Κηπουρόπουλος στο hands-on του, αλλά τις έριξα 4-5 κούρσες με τους υπόλοιπους συναδέλφους μου και τους δυο επισκέπτες μας (σε split-screen 4 ατόμων, προφανώς). Για καλή μου τύχη, η εμπειρία μου σε Burnout και Mario Kart (οι δυο αγαπημένες μου σειρές racing) έπαιξε το ρόλο της, οπότε σε μια κούρσα κέρδισα μέχρι και τον ίδιο τον McLeod (μεταξύ μας, του έριξα Shock λίγο πριν τη γραμμή του τερματισμού… χεχε!)

Αυτή ήταν όπως είπαμε και η τελευταία επίσκεψη από άτομα του χώρου, οπότε το επόμενο blog-o-post σχετικό με το μεταπτυχιακό μου, σας υπόσχομαι πως θα έχει να κάνει με το παιχνίδι που ετοιμάζουμε… Αν δηλαδή καταφέρουμε να βγάλουμε κάτι playable μέχρι το deadline…