Torment, Τζούλια και Dom Perignon

Το πήξιμο που έχω φάει τις τελευταίες μέρες δεν περιγράφεται. Ούτε να ‘χε συνωμοτήσει το σύμπαν εναντίον μου τέτοιο χώσιμο. Κάτι το site (όχι τόσο αυτά που βλέπετε όσο αυτά που δεν βλέπετε), κάτι το τρέξιμο για το PhD, κάτι από ‘δω, κάτι από ‘κει και το κακόμοιρο το Torment, μία που βγήκε και μία (δυο-τρεις) που παίχτηκε. Ούτε διψήφιο αριθμό ωρών gameplay δεν έχω κλείσει. Του ‘χω πετάξει και το τελευταίο, unofficial patch πάνω και ξυρίζει το μηχανάκι να ‘ούμε, πολλά νίκελα.* Τουλάχιστον δεν έχει τη μοίρα του Heavy Rain που με κοιτά με μάτια που καίνε μέσα απ’ το σελοφάν του από την άνεση της βιβλιοθήκης στην άλλη γωνία του δωματίου.

Χαζεύω αυτά που γίνονται εν τω μεταξύ στην Activision και αναρωτιέμαι αν είναι να γελάει κανείς ή να κλαίει. Από τη μία να βγαίνει ο Bobby και ως άλλη μητέρα-πατρίδα να λέει «φέρτε το studio σας σε ‘μας και θα σας το κάνουμε αγνώριστο» και από την άλλη η εταιρεία του να ‘χει ανταλλάξει σε δυο μέρες τόσες ανακοινώσεις με τους West και Zampella όσες το δίδυμο Μικρούτσικου-Ρουμπέση τα τελευταία τρία χρόνια.

Άλλη γλύκα έχει βέβαια το μουντάρισμα του Riccitiello και της EA στα μεταχειρισμένα αλλά κατά τη γνώμη μου θα χρειαστεί κάτι παραπάνω από ένα απλό DLC των $10 που σε αρκετά παιχνίδια απλά δεν κολλάει και για το οποίο, σόρι κιόλας, πολλοί χέστηκαν. Με ανυπομονησία περιμένω να δω τι θα γίνει και με το «απροσπέλαστο, άθραυστο, αβάδιστο κι αβασάνιστο» σύστημα DRM της Ubisoft. Αν όντως «έσπασε» πριν καν κυκλοφορήσει τότε: Α) μιλάμε για τεράστια νίλα, Β) η χασούρα (χρόνου και χρήματος) για την Ubisoft θα ‘ναι τεραστίων διαστάσεων και Γ) θα έχει αποδειχθεί περίτρανα για άλλη μια φορά ότι η πειρατεία δεν αντιμετωπίζεται έτσι.

Και κάτι τελευταίο: διαβάζω από ‘δω, στην ξενιτιά, τα κατορθώματα της χώρας μας. Παντού ακούω για κρίση, προβλήματα, σέα, μέα. Έμαθα ότι η Τζούλια έκανε sold-out την πρώτη μέρα κυκλοφορίας της –ούτε το Modern Warfare 2 να ‘τανε. Πολλαπλασιάστε 19,90€ επί 100.000 και αμέσως-αμέσως παίρνετε μια γεύση για το πού και πώς μπορούν να ξοδευτούν δύο εκατομμύρια ευρώ σε μια μέρα. Και αν προσέξετε, οι δύο σαμπάνιες που πρωταγωνιστούν μαζί με τη Τζούλια στο βιντεάκι δεν είναι ό,τι κι ό,τι: Dom Perignon παρακαλώ, ήτοι 150€ το μπουκάλι μεσ’ στο νερό, να καταλήγουν που; Σε μια μπανιέρα και στο μ***ί («μαλλί» εννοούσα) της Τζούλιας. Κρίση και μαλακίες…

Είναι ήδη περασμένες 02:00 εδώ και έχω μπροστά μου 3-4 χιλιάδες λέξεις. Με τους πάντες να κοιμούνται, κομματάκια σαν κι αυτό θα με ταξιδέψουν μέχρι το πρωί :)

Υ.Γ. Το κλιπάκι της εθνικής μας πορνοστάρ (πλέον) είναι νομίζω η απόλυτη εφαρμογή της ρήσης «το μ***ί και το μπουκάλι μ' έφεραν σ' αυτό το χάλι». Εδώ δεν εννοούσα «μαλλί»...

Υ.Γ.2 Για δοκιμάστε να πατήσετε το γράμμα «γ» στο Google να δείτε τα suggestions. Μα η πεθερά μου;;;