«PSP, τι είναι το PSP»;

Ακολουθεί πολιτική διαφήμιση αληθινή ιστορία.

Κάπου μετά τα μέσα Ιανουαρίου, ο γράφων έχει βρεθεί στο Πλαίσιο της Μεταμόρφωσης. Εκεί που χαζεύω τα παιχνίδια, στον διπλανό διάδρομο πιάνω με την άκρη του ματιού μου έναν τύπο γύρω στα 30 και κάτι (καλοντυμένος σχετικά με χαρτοφύλακα και Bluetooth hands-free στο αυτί) να κοιτάει με απορία γύρω του κρατώντας ανά χείρας ένα παιχνίδι για PSP -πάει καιρός από τότε και δεν θυμάμαι περί ποίου επρόκειτο. Κίνηση στο μαγαζί καθότι η ώρα ήταν 12-1 το μεσημέρι δεν έπαιζε, οπότε μέσα σε δευτερόλεπτα τον πλησιάζει η πωλήτρια και τον ρωτά αν θέλει βοήθεια. «Ναι», της λέει αυτός, «ψάχνω ένα παιχνίδι για PlayStation και έλεγα να πάρω αυτό». «Τι PlayStation έχετε», τον ρωτά η κοπέλα, «PlayStation 2 ή PS3»; «Το 3» λέει εκείνος μετά από λίγη σκέψη. «Το παιχνίδι που κρατάτε είναι για PSP», του εξηγεί εκείνη για να έρθει η απάντηση του αιώνα από πλευράς πελάτη: «Τι είναι το PSP»;

Κι όμως αγαπητέ αναγνώστη. Μην σου φαίνεται παράξενο, μην κλαις και μην λυπάσαι. Αυτό που για ‘μένα, για ‘σένα φαντάζει κάτι παραπάνω από προφανές, δεδομένο, στανταράκι, για κάποιους μπορεί να είναι κάτι σκοτεινό, αδιευκρίνιστο, ομιχλώδες. Περιττό να αναφέρω πως η κοπελιά που ήταν στις πωλήσεις εξήγησε εν συνεχεία στον αδαή πελάτη τι εστί PSP (αν έκρινα σωστά από το πρόσωπό του, η υπερβολική εισροή πληροφοριών στον εγκέφαλό του θα πρέπει να έθετε την ψυχική του υγεία σε κίνδυνο) αλλά λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων, δεν έμεινα να δω πώς τελείωσε η επιμόρφωση. Το θέαμα όμως με έβαλε σε σκέψεις: πόσοι και πόσοι πάνε στα καταστήματα και αγοράζουν έναν τίτλο επειδή τον έχουν δει στο σινεμά σαν ταινία, στη Sport Day και την Athens Voice, σε κάποια αφίσα κάπου στο The Mall ή απλά επειδή έχει ωραίο εξώφυλλο;

Πολλοί δυστυχώς…

Ακούστε το σημερινό κομματάκι και πείτε μου αν σας θυμίζει κάτι.