άρθρα

Πριν λίγο καιρό ο blackpax είχε αναρτήσει στο φόρουμ μας μία πρόταση για το ενδεχόμενο της δυνατότητας για τα μέλη που το επιθυμούν να συνεισφέρουν οικονομικά στο byteme με δωρεές μέσω του Paypal και με ανταπόδοση ίσως ένα μηνιαίο .pdf του byteme με όλα τα σημαντικά νέα και άρθρα του μήνα. Κατόπιν διαβουλεύσεων λοιπόν, καταλήξαμε σε μία πιο ενδιαφέρουσα φόρμουλα!

Μπαίνοντας για πρώτη φορά στην open beta του Warhammer Online: Wrath of Heroes, πρέπει να ομολογήσω πως δεν ήξερα τι ακριβώς να περιμένω. Από την μία όλα γύρω από αυτό το spin off του (free to play πλέον)  Age of Reckoning, φωνάζουν «MOBA» (Massive Online Battle Arena - ή αν προτιμάτε κλώνο του DotA ή του League of Legends) αφού η βασική ιδέα μοιάζει να είναι η ίδια: επιλέγουμε έναν από τους διαθέσιμους ήρωες του παιχνιδιού και μαζί με πέντε άλλους συμπαίκτες μας, ριχνόμαστε στην μάχη ενάντια σε δύο άλλες ομάδες με σκοπό την επικράτηση. Ο κάθε χαρακτήρας έχει τα δικά του πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα έτσι αναλόγως και του τρόπου παιχνιδιού του κάθε παίκτη, στο τέλος της ημέρας όλοι θα επιλέξουν αυτόν που τους εκφράζει καλύτερα. 

Το Πάσχα πέρασε, οι διακοπές το ίδιο, τα κεφάλια μέσα και όλα συναφή. Για ακόμα μια βδομάδα πάντως οι προσφορές από τα διάφορα δίκτυα ψηφιακής διανομής δεν λείπουν. Χωρίς να είναι κάτι το εξωπραγματικό, περιλαμβάνουν κάμποσες ευκαιρίες που δεν πρόκειται να σας αφήσουν ασυγκίνητους. Ειδική μνεία θα πρέπει να γίνει στις εκπτώσεις του GamersGate…

Η σχέση μου με τη σειρά των Trials κρατά χρόνια. Όχι, δεν τα πρωτογνώρισα όπως οι περισσότεροι με το Trials HD που έσπασε όλα τα ρεκόρ στο XBLA και ακόμα και σήμερα, τρία χρόνια μετά την κυκλοφορία του και μια βδομάδα πριν την κυκλοφορία του sequel του φιγουράρει στο τοπ 10 των πιο «παιγμένων» τίτλων του XBLA. Ούτε καν όταν εγκατέστησα το Trials 2: Special Edition στο laptop-άκι μου όπου γράφω το παρόν review. Ω ναι, είχα προλάβει ακόμα και τα δισδιάστατα flash-οπαίχνιδα που κυκλοφόρησε η RedLynx στις αρχές της χιλιετίας μας και μάλιστα τα ψιλοσνόμπαρα, θεωρώντας ότι προσπαθούν απλώς να αντιγράψουν άλλα παρόμοια indie παιχνιδάκια της εποχής (αλήθεια, θυμάται κανείς το επικό Elasto Mania με την άκρως δραστήρια κοινότητά του;). Ποιος να μου το έλεγε ότι μια δεκαετία αργότερα το νέο μέρος της σειράς εκείνης θα χτύπαγε δυο εκατομμύρια πωλήσεις και ότι θα εγκαινίαζε το πακέτο Arcade NEXT που περιλαμβάνει τίτλους όπως τα Minecraft, Fable Heroes και Bloodforge (και για τους μη γνωρίζοντες αποτελούν τα πρώτα παιχνίδια του XBLA που τα Achievements τους αξίζουν 400G αντί για τα 200G που ίσχυαν μέχρι σήμερα)…

Που και που εμφανίζονται αυτά τα... «ειδικά» παιχνίδια. Ξέρετε, εντελώς αραιές κυκλοφορίες, πολύ εξειδικευμένες που δεν πρόκειται ποτέ (μα ποτέ) να τραβήξουν τα φώτα της δημοσιότητας γενικότερα και την προσοχή του κοινού ευρύτερα. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι πρόκειται για κακά παιχνίδια, απλώς αυτό που προσφέρουν απευθύνεται σε συγκεκριμένους παίκτες. Τόσο συγκεκριμένους που αναρωτιέσαι αν όντως... υπάρχουν! Αυτές είναι οι συνθήκες και για το MUD: FIM Motocross World Championship, ένα παιχνίδι που παρότι έρχεται επενδυμένο με όλα τα φανταχτερά συστατικά ενός ποπ σπορ τίτλου και ποντάρει στον όγκο του licensed περιεχομένου με αναπαραστάσεις πραγματικών διοργανώσεων και πλήρες ρόστερ αναβατών και οδηγών, εντούτοις γίνεται γρήγορα ξεκάθαρο ότι δεν θα μπορούσε παρά να συγκινεί τους (πολύ) φανατικούς ενός εντυπωσιακού μεν, αλλά όχι «λαϊκής αποδοχής» μηχανοκίνητου αθλήματος.

Πριν από κάνα-δυο βδομάδες, έτυχε (ταχα μου…) να πέσει το μάτι μου πάνω σε ένα βίντεο που παρουσίαζε μια πτυχή του multiplayer από το επερχόμενο Ghost Recon: Future Soldier. Το εν λόγω video, έτυχε να «μοιραστεί» επίσης από έναν εκ των «φίλων» μου στο Facebook ο οποίος, σχολιάζοντας παράλληλα, ανέφερε ότι «επιτέλους έφτασε η ώρα» που οι φαν των Call of Duty, Battlefield και όλων των άλλων εφάμιλλων παιχνιδιών θα μάθουν πως πρέπει να είναι τα πραγματικά μιλιταριστικά shooters.

Δεν πιστεύω να έχετε παράπονο από την κάλυψη της πρόσφατης περιπέτειας των GAME, νομίζω πως στο byteme κάναμε καλή δουλειά. Προλαβαίνω όσους αναρωτιούνται «Και τι μας νοιάζει εμάς για τα GAME», υπενθυμίζοντας πως πρόκειται για τη μεγαλύτερη αλυσίδα πώλησης και εμπορίας videogames όχι απλά στην Ευρώπη αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο (τον Σεπτέμβριο αριθμούσε περί τα 1.287 καταστήματα, τα 615 εκ των οποίων εντός Ηνωμένου Βασιλείου). Μιλάμε για την αλυσίδα με το μεγαλύτερο μερίδιο στην αγορά του «Νησιού» και τον μοναδικό μεγάλο παίκτη στη λεγόμενη αγορά της High Street (εξαιρουμένων δηλαδή των online καταστημάτων) σε ό,τι αφορά τα videogames αποκλειστικά (οι ανταγωνιστές του είτε ασχολούνται με ταινίες και μουσική όπως τα hmv και τα Zavvi, είτε δεν πιάνουν μία μπροστά του όπως τα CEX και Grainger Games).

Το Yesterday είναι το τελευταίο δημιούργημα της Pendulo Studios, της ισπανικής εταιρείας που είναι περισσότερο γνωστή για την καταπληκτική τριλογία Runaway και το πολύ καλό, αν εξαιρέσουμε την πολύ μικρή διάρκειά του, adventure, The Next Big Thing.

Μισώ τις διαφημίσεις. Μου τη σπάνε, ειλικρινά, δεν τις μπορώ! Για αυτό άλλωστε και επεδίωξα να πιάσω δουλειά σε έναν χώρο το οποίο έχει να κάνει με διαφήμιση, για να τις αλλάξω (δεν μιλάω για το byteme βέβαια, το byteme είναι η γκόμενά μου). Ακόμα δεν τα έχω καταφέρει, είναι ακόμα νωρίς άλλωστε και όπως είπε ένας από τους ανθρώπους που επαγγελματικά εκτιμώ όσο λίγους, «Οι μεγάλες εταιρείες είναι σαν τον Τιτανικό: δεν στρίβουν με τίποτα». Το blog post αυτό όμως δεν έχει να κάνει με εμένα, αλλά με μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες αυτή τη στιγμή στον κόσμο, το Facebook, το οποίο στρίβει μια χαρά!

Το Confrontation έκανε την εμφάνισή του στην καθημερινότητά μου μάλλον αναπάντεχα. Δεν είχα ακούσει τίποτα γι’ αυτό, δεν γνώριζα το παραμικρό για το σύμπαν στο οποίο βασίζεται, γενικώς είχα μαύρα μεσάνυχτα σχετικά με το εγχείρημα της γαλλικής Cyanide το οποίο τολμά και κάνει την εμφάνισή του εντός της προDiablοϊκής (κατά το «προεκλογικής») περιόδου ζητώντας την… ψήφο εμπιστοσύνης των φίλων των hack & slash action RPG. Και θεωρητικά (αλλά τελείως θεωρητικά) θα την είχε αν ο ανταγωνισμός δεν ήταν τόσο ισχυρός…