άρθρα

Η αλήθεια είναι πως το παρόν άρθρο προοριζόταν για αρκετά νωρίτερα. Μην προτρέχετε να με κατηγορήσετε όμως, υπήρχε λόγος που το καθυστέρησα. Βλέπετε, καλή και άγια η gamescom, τα διπλά που έπαιξα με ξέσκισα τον Πετράκη και οι συνομιλίες μου με τους δημιουργούς των δυο παιχνιδιών, αλλά αν δεν κάτσεις να παίξεις το ποδοσφαιράκι με την ησυχία σου στη σοφίτα σου, πλήρη γνώμη δεν μπορείς να σχηματίσεις. Έτσι λοιπόν, γνωρίζοντας ότι πολύ σύντομα θα ερχόταν η στιγμή να πάρω στα χέρια μου τις beta versions των δυο παιχνιδιών, είπα να την αναβάλλω λιγάκι την έναρξη του ντέρμπι. Για δικό σας καλό, πάντα…

Περάσαμε περίπου τέσσερις ώρες καθαρό χρόνο με το Move (δεν μετρά ο χρόνος που «σπαταλήσαμε» στην πίτσα και στο μπλα-μπλα). Παίξαμε όλα τα μίνι games που περιλαμβάνονται στα δύο πακέτα που συνόδευαν το δημοσιογραφικό κιτ, τα Sports Champions και Start The Party (σ.σ. ΔΕΝ θα περιλαμβάνονται ολόκληρα στο Move Starter Pack), σε κάποια εστιάζοντας περισσότερο και σε άλλα λιγότερο. Μπορεί η Ελληνική Sony να μην μας προμήθευσε και με όλα τα demos που θα είναι διαθέσιμα μαζί με το Move Starter Pack (demos από τα The Shoot, EyePet, TV Superstars, Tiger Woods PGA Tour 11, Echochrome II, Tuble και Beat Sketchers), όμως τουλάχιστον τα δύο προαναφερθέντα παιχνίδια ήταν πλήρη (αν και για το Start The Party εκφράζουμε κάποιες αμφιβολίες αφού τα mini-games ήταν πολύ λίγα) και κατόρθωσαν να μας δώσουν μία καλή γεύση του τι είναι και πως λειτουργεί το Move. Να σημειώσω επιπλέον ότι κατά την διάρκεια της δοκιμής είχαμε δύο Move αλλά κανένα sub controller. 

Ανάμεσα στους δεκάδες τίτλους που βρήκαν τη θέση τους στο σημειωματάριό μου κατά τη διάρκεια της gamescom, είχα την ευκαιρία να κάνω ένα μικρό «διάλειμμα» αφού η Razer επέλεξε την Κολωνία για να παρουσιάσει τη νέα σειρά προϊόντων της που θα σκάσει μύτη στην αγορά προς Οκτώβριο μεριά. Η φρέσκια… κολεξιόν λοιπόν της αμερικάνικης εταιρείας αποτελείται από δύο πληκτρολόγια, ένα χειριστήριο για Xbox 360 και ένα πλήρες σετ πληκτρολογίου-mouse-ακουστικών, ικανά να καλύψουν τις ανάγκες όσων αποζητούν έναν πιο… stylish αέρα στο παιχνίδι τους.

Μπορεί στη φετινή gamescom, η Blizzard να μην είχε StarCraft II αφού μετά από τόοοοοσα χρόνια, ήρθε η ώρα και για το κακόμοιρο RTS της να κυκλοφορήσει, ωστόσο η παρουσία της ήταν κάτι παραπάνω από δυνατή αφού το Diablo III (σταθερή αξία πλέον) συνόδεψε στην Κολωνία και το τρίτο expansion του World of Warcraft, το Cataclysm. Η Blizzard αντιμετωπίζει το Cataclysm σαν να λάνσαρε κανονικό παιχνίδι και εδώ που τα λέμε δεν έχει κι άδικο αφού με τις φωνές που υποστηρίζουν ότι το MMO της έδωσε ό,τι είχε να προσφέρει, λογικό είναι να θέλει να αποδείξει ότι το World of Warcraft έχει ακόμα πολλά ψωμιά να φάει –τόσα ώστε να προλάβει να βγει ο… διάδοχός του!

Η στάση της Nintendo κατά την παρθενική gamescom ήταν λιγάκι περίεργη. Από τη μια έλαμπε δια της απουσίας από την business area όπου δεν είχε πρόσβαση το κοινό (είχε ένα δωματιάκι, αλλά μόνο για συναντήσεις με εμπόρους) και από την άλλη διέθετε ένα από τα μεγαλύτερα περίπτερα στην entertainment area, πράγμα απόλυτα λογικό αφού είχε να επιδείξει άκρως αναμενόμενους τίτλους, όπως τα New Super Mario Bros. Wii, Zelda: Spirit Tracks, Wii Fit Plus κ.λπ. Έλα όμως που για να δω εγώ τα περισσότερα από αυτά αναγκάστηκα να χάσω μισή μέρα από την gamescom, αφού η κατάσταση εκεί ήταν ανυπόφορη.

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως τα δυο πρώτα BioShock ήταν παιχνιδάρες και άξιζαν και με το παραπάνω τις βαθμολογίες που απέσπασαν. Εντούτοις, δεν μπορώ να πω πως προσωπικά είχα ξετρελαθεί με το μουντό και κλειστοφοβικό σε ορισμένες περιπτώσεις setting τους, ενώ κατά γενική ομολογία, το δεύτερο, είχε υπερβολικά πολλές ομοιότητες με το πρώτο. Όταν λοιπόν πρωτοέμαθα ότι το νέο BioShock θα λαμβάνει χώρα στον αέρα, κατενθουσιάστηκα με τις προοπτικές που θα προέκυπταν και περίμενα/ήλπιζα να το δω στην gamescom.

Φαντάζεστε την πλάκα που ‘παθα αντικρίζοντας το τεραστίων διαστάσεων booth της Blizzard στη gamescom που απ’ τη μια μόστραρε όλο καμάρι το Cataclysm κι απ’ την άλλη είχε φαρδύ-πλατύ το Diablo III. «Δηλαδή φέτος θα μπω κανονικά κι όχι… απ’ την “πίσω πόρτα” όπως εσύ πέρυσι;» ήταν το πρώτο μου σχόλιο απευθυνόμενος προς τον Νότη κατά την πρώτη –και τελευταία μέχρι στιγμής- διερευνητική μας βόλτα στους χώρους της έκθεσης. Τελικά την πίσω πόρτα δεν την απέφυγα αφού στην κυριολεξία από εκεί μπήκα, παρακάμπτοντας την τιτανομεγιστοτεράστια ουρά που είχε σχηματιστεί μπροστά στο booth –ένα μεγάααααλο «ευχαριστώ» στους ανθρώπους της Blizzard αφού σε αντίθετη περίπτωση θα ‘χα πάρει αντίσκηνο και θα την έβγαζα εκεί απόψε.

Μετά πολλών κόπων, δακρύων και ταλαιπωρίας (όχι δικής μου) κατάφερα να αποκτήσω το πολυπόθητο iPhone 4, το οποίο μάλιστα ταξίδεψε πάνω από 15.000 χιλιόμετρα για να βρεθεί στην αγκαλιά μου. Ξημερώματα Παρασκευής 30 Ιουλίου 2010 είχα δώσει συγκεκριμένες διαταγές στην μάνα για να παραλάβει το «μάνα εξ ουρανού» από το Apple Store της Αυστραλίας. Θα έπρεπε να βρίσκεται εκεί από τις 06:30 το πρωί, ούτως ώστε να προλάβει να το αποκτήσει πριν πέσουν πάνω τους οι ορδές των λυσσασμένων Ασιατών, οι οποίοι τα αγοράζουν πέντε – πέντε. Τελικά με λίγη τύχη και σωστή Αυστραλέζικη οργάνωση (δεν επέτρεπαν σε κανένα να αγοράσει πάνω από δύο iPhone) η μητέρα απέκτησε το iPhone 4 Black 32GB και μου το έστειλε σούμπιτο. 

Θα αρχίσω το review εντελώς ανορθόδοξα. Κατ' αρχήν επειδή δεν βρίσκω κανένα λόγο να κάνω την κοινότυπη εισαγωγή με «ιστορικό» για το παιχνίδι που παραμένει στο προσκήνιο του hype από το 2007 έως σήμερα. Αν θέλετε να διαβάσετε «προεόρτια», υπάρχει το hands-on της beta και αν θέλετε κάτι σαν «αναδρομή», υπάρχει το σχετικό Χάσμα. Και, επιπλέον, επειδή όσοι περιμένατε το StarCraft II: Wings of Liberty είτε θα το έχετε ήδη αγοράσει, είτε θα το αγοράσετε έτσι και αλλιώς ανεξαρτήτως του τί θα διαβάσετε σε κριτικές ανά τον ιστό – αφού άλλωστε τα εννιάρια θα πάνε σύννεφο.

Ήταν μία ωραία μέρα (ή και νύχτα, δεν θυμάμαι ακριβώς) του Οκτωβρίου του 2008. Παρά μερικούς μήνες δύο χρόνια πριν, το byteme γεννήθηκε πάνω σε ένα τραπέζι με φαγητό (όπως όλα τα ωραία πράγματα, άλλωστε). Χρειάστηκαν αρκετοί μήνες για να μετατραπούν οι άναρχες σημειώσεις σε αυτό που βλέπετε χτυπώντας την γνωστή διεύθυνση στον browser σας, αλλά το τελικό (ε, ας πούμε τελικό, αφού φήμες λένε ότι ακόμη δεν έχουμε δει τίποτα :Ρ) αποτέλεσμα τελικά ξεπέρασε τις προσδοκίες μας.