άρθρα

Αν είστε από τους τακτικούς επισκέπτες της στήλης, πιθανότατα να έχετε μαντέψει πως συνήθως ψάχνουμε μια αφορμή για να ανασύρουμε από το χρονοντούλαπο της ιστορίας game developers που κάποτε ήταν μεγάλοι και τρανοί, αλλά σήμερα είτε έχουν ξεχαστεί είτε θεωρούνται κατάλοιπο μιας πιο ρομαντικής εποχής της βιομηχανίας μας. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τον φιλοξενούμενο του παρόντος αφιερώματος, ο οποίος επανήλθε άκρως δυναμικά μετά από χρόνια στο προσκήνιο –αν και τυπικά ουδέποτε μας εγκατέλειψε- έστω και σε μια άλλη έκφανση της επιστήμης της Πληροφορικής.

Όταν μας δόθηκε η ευκαιρία να στείλουμε τις ερωτήσεις μας στους ανθρώπους της RedLynx με αφορμή την κυκλοφορία του Trials Evolution, δεν χρειάστηκε να το σκεφτούμε ιδιαίτερα. Οι Φινλανδοί έχουν αφ’ ενός μόλις λανσάρει ένα εξαιρετικά ποιοτικό παιχνίδι ενώ αφ’ ετέρου δεν έχει περάσει και πολύς καιρός από τότε που η Ubisoft αποφάσισε να τους αγοράσει. Αν μη τι άλλο γνωρίζαμε ότι οι απαντήσεις που θα παίρναμε θα ήταν ξεχωριστές, ιδιαίτερες και τελικά δεν πέσαμε έξω. Ο Antti Ilvessuo, creative director του στούντιο και lead designer του Trials Evolution ανέλαβε να μας διαφωτίσει και τα κατάφερε…

Πριν λίγο καιρό ο blackpax είχε αναρτήσει στο φόρουμ μας μία πρόταση για το ενδεχόμενο της δυνατότητας για τα μέλη που το επιθυμούν να συνεισφέρουν οικονομικά στο byteme με δωρεές μέσω του Paypal και με ανταπόδοση ίσως ένα μηνιαίο .pdf του byteme με όλα τα σημαντικά νέα και άρθρα του μήνα. Κατόπιν διαβουλεύσεων λοιπόν, καταλήξαμε σε μία πιο ενδιαφέρουσα φόρμουλα!

Δεν πιστεύω να έχετε παράπονο από την κάλυψη της πρόσφατης περιπέτειας των GAME, νομίζω πως στο byteme κάναμε καλή δουλειά. Προλαβαίνω όσους αναρωτιούνται «Και τι μας νοιάζει εμάς για τα GAME», υπενθυμίζοντας πως πρόκειται για τη μεγαλύτερη αλυσίδα πώλησης και εμπορίας videogames όχι απλά στην Ευρώπη αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο (τον Σεπτέμβριο αριθμούσε περί τα 1.287 καταστήματα, τα 615 εκ των οποίων εντός Ηνωμένου Βασιλείου). Μιλάμε για την αλυσίδα με το μεγαλύτερο μερίδιο στην αγορά του «Νησιού» και τον μοναδικό μεγάλο παίκτη στη λεγόμενη αγορά της High Street (εξαιρουμένων δηλαδή των online καταστημάτων) σε ό,τι αφορά τα videogames αποκλειστικά (οι ανταγωνιστές του είτε ασχολούνται με ταινίες και μουσική όπως τα hmv και τα Zavvi, είτε δεν πιάνουν μία μπροστά του όπως τα CEX και Grainger Games).

Μισώ τις διαφημίσεις. Μου τη σπάνε, ειλικρινά, δεν τις μπορώ! Για αυτό άλλωστε και επεδίωξα να πιάσω δουλειά σε έναν χώρο το οποίο έχει να κάνει με διαφήμιση, για να τις αλλάξω (δεν μιλάω για το byteme βέβαια, το byteme είναι η γκόμενά μου). Ακόμα δεν τα έχω καταφέρει, είναι ακόμα νωρίς άλλωστε και όπως είπε ένας από τους ανθρώπους που επαγγελματικά εκτιμώ όσο λίγους, «Οι μεγάλες εταιρείες είναι σαν τον Τιτανικό: δεν στρίβουν με τίποτα». Το blog post αυτό όμως δεν έχει να κάνει με εμένα, αλλά με μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες αυτή τη στιγμή στον κόσμο, το Facebook, το οποίο στρίβει μια χαρά!

«The only legitimate use of a computer is to play games» («Η μόνη θεμιτή χρήση ενός υπολογιστή είναι για να παίζεις παιχνίδια»). Τη φημισμένη δήλωση του Eugene Jarvis, δημοσιευμένη στο εξαιρετικό βιβλίο Supercade που πραγματεύεται την πρώιμη ιστορία των videogames, την έχω δει να αναπαράγεται ουκ ολίγες φορές την τελευταία δεκαετία. Και παρόλο που είναι κομματάκι υπερβολική και αφοριστική η φράση του αυτή, μας δείχνει με ποιον έχουμε να κάνουμε. Μετά λοιπόν από μια σειρά ανθρώπων που δραστηριοποιήθηκαν κυρίως στον χώρο των παιχνιδιών για οικιακούς υπολογιστές, έφτασε η ώρα να μεταφερθούμε σε μια πιο «αγνή» αν θέλετε μορφή των videogames. Ο λόγος φυσικά για τα arcades και πιο συγκεκριμένα τις αρχές της δεκαετίας του ’80, τη λεγόμενη «Χρυσή Εποχή» και έναν από τους βασικότερους υπεύθυνους για αυτή την έκρηξη, τον Eugene Jarvis…

Μου αρέσει η Google. Ειλικρινά, θεωρώ πως αν το internet είναι το πάρτυ, η Google είναι το αλκοόλ. Ο κιμάς στα μακαρόνια. Το σέλινο στη φασολάδα. Η Nutella στη μπανάνα.

του Δημήτρη "Karnaoubas" Στασινόπουλου

Δεν ήταν φυσικά το πρώτο κρούσμα, αλλά ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Λίγες μέρες μετά την κυκλοφορία του Street Fighter X Tekken, η κοινότητα ανακάλυψε ότι τα δεδομένα χαρακτήρων που δεν ήταν διαθέσιμοι στην βασική έκδοση του παιχνιδιού βρίσκονταν ήδη μέσα στο δισκάκι που είχε ήδη κυκλοφορήσει στα καταστήματα. Λίγο αργότερα, ήρθε η επιβεβαίωση: αυτοί οι 12 (αν δεν απατώμαι) χαρακτήρες είχαν σχεδιαστεί από την αρχή ως επιπλέον περιεχόμενο, με τη λογική ότι θα διατεθούν αργότερα επί πληρωμή. Την ίδια περίπου χρονική περίοδο, κυκλοφόρησε το τρίτο μέρος ενός από τα μεγαλύτερα blockbusters αυτής της γενιάς. Μέσα στο δισκάκι του Mass Effect 3 υπήρχε το From Ashes, ένα επιπλέον κεφάλαιο της επικής ιστορίας, το οποίο είχε προσφερθεί ως επιπλέον κίνητρο σε όσους είχαν αγοράσει τη συλλεκτική έκδοση του παιχνιδιού. Εννοείται ότι και αυτό το κεφάλαιο δεν ήταν διαθέσιμο σε όσους αγόρασαν τη βασική έκδοση του παιχνιδιού και αργότερα κυκλοφόρησε και αυτό με τη μορφή DLC επί πληρωμή.

Το μοντέρνο franchise που έχω τιμήσει περισσότερο από κάθε άλλο την τελευταία πενταετία είναι το Assassin’s Creed. Όχι μόνο έχω τερματίσει τα τέσσερα «κύρια» επεισόδια και τα δύο «μικρά» που κυκλοφόρησαν για το DS (ΟΚ, το παραδέχομαι πως μου ξέφυγε αυτό του PSP), αλλά επιπλέον έχω δει τις μικρού μήκους ταινίες (Lineage, Ascendance, Embers), διαβάσει τα κόμικς κ.λπ., ενώ πρόσφατα παρήγγειλα και την εγκυκλοπαίδεια για να εντρυφήσω ακόμα περισσότερο στο σύμπαν. Καταλαβαίνετε λοιπόν τη χαρά μου όταν έλαβα την πρόσκληση για τα αποκαλυπτήρια του ολοκαίνουριου κεφαλαίου στην ιστορία των Assassin’s Creed που θα λάμβαναν χώρα στον εκθεσιακό χώρο Kings Place στο κεντρικό Λονδίνο, έστω και αν ο δικός μου (αλλά και της ίδιας της Ubisoft, φαντάζομαι) ενθουσιασμός μετριάστηκε από τις διαρροές πληροφοριών (τις οποίες η Ubisoft αναγκάστηκε να επιβεβαιώσει αποκαλύπτοντας βεβιασμένα το εξώφυλλο του παιχνιδιού και ορισμένες πρώτες εικόνες).